Fecundo à la Schorsy (005)

donderdag 24 maart-2005
Enter De Bode. De man van ondermeer de Sunseekers, het kasteel in Almere en de hotels in Duitsland, die onlangs nog drie dagen achter het gaas zou hebben verbleven wegens het aantreffen van een partijtje ondeugende pillen in zijn woning in Werkhoven. En die de hypotheek voor Ben Ansem’s optrekje in Kalmthout niet één keer zou hebben gecedeerd, maar twee keer (aan meneer Maurits uit Bosch en Duin en meneer Dalkiran uit Turkije). Onbegrijpelijk dat de heren Ansems, Schorsy, Hendriks en Van Wezel kennelijk nooit naar de achtergronden van deze zakenman hebben geïnformeerd bij diens introductie. En hoe geinig is het om te zien hoe Jan Schorsy, initiatiefnemer van Oranges in the Bush en nog still going strong binnen de organisatie, de ene grootgraaier dumpt en de ander binnenhaalt. Schorsy:

“K. stelde voor contact te zoeken met een “businessangle” om te kijken of er iets gerepareerd kon worden en introduceerde ons bij de heer Jaap de Bode, een investeerder in onroerend goed. Deze wilde ons helpen onder de volgende voorwaarden:

• Ansems moest het bedrijf verlaten.
• Openheid van zaken.

Inderdaad dacht ik al enige tijd over het verbreken van het tweemanschap omdat diefstal en fraude zoals die door Ansems waren gepleegd te groot waren om met de mantel der liefde te bedekken, maar het ontbrak mij te enen male aan fondsen om dit te realiseren.
De Bode loste dit op door Ansems een functie aan te bieden als commissaris bij zijn onderneming tegen een door ons aan De Bode voor te schieten salaris van 5000 euro netto per maand, telefoon en companycar, ingaande 1 juni jl.
Ansems heeft echter nog geen dag gewerkt sedert zijn officiële indiensttreding bij De Bode. Onder verschillende voorwendselen heeft hij dat weten te voorkomen. Zieke vrouw in Marokko, operatie, ziekte van zichzelf, telefoon afgesloten, enzovoort.
Tegelijkertijd met bovenstaand aanbod heeft K. namens De Bode een aantal documenten gepresenteerd aan Ansems, waarin Ansems toegeeft geld verduisterd te hebben, afstand te doen van aanspraken op de zaak en op mijzelf en zijn woning als hypothecair onderpand te geven in ruil voor een krediet ter grootte van het resterende gedeelte voor zijn woning.
Het verdient hier ook vermelding dat de zaak inmiddels wel de 50.000 en de 45.000 voor zijn badkamer en de keuken voldaan had na de nodige scènes en huilpartijen op ons kantoor, waarbij Ansems onder emotionele omstandigheden het volgende verklaarde: er was geld van hem gestolen door zijn vrouw en kinderen, hij kon beter bankroet zijn, iedereen aasde op zijn geld en zijn bankrekening in Marokko was door zijn vrouw leeggeroofd ten bate van zijn Egyptische schoonzoon.

De situatie per april was dus de volgende:

• Ik ben alleen-bestuurder en 100 procent aandeelhouder van het bedrijf.
• De Bode zorgt voor een project om de balans kloppend te krijgen.
• Van Toren gaat aan de slag om goede projecten te vinden en te financieren.
• K. leidt de reorganisatie, gaat een traject in om verzekeringen te vinden om de producten naar de investeerder toe af te dichten en neemt de contacten qua belastingen voor zijn rekening.
• JMH.

Ten bate van de duidelijkheid van dit verslag is het wellicht beter om de trajecten uit te splitsen naar de personen omdat chronologische opsommingen kunnen leiden tot onoverzichtelijkheid”.

Nou, daar heeft Schorsy gelijk in. Kunnen onze lezers het tenminste een beetje knappies volgen. En het wordt allemaal nog veel leuker verderop. Dus ... juist, stay tuned.