De prins en de Correggio (005)

maandag 19 januari-2004
De brief van Bernhard aan de toen al voor het presidentschap warm lopende generaal b.d. Dwight D. Eisenhower (alias Ike) dateert van 5 december 1951. De vertaling van de integrale tekst luidt aldus:
Mijn beste Ike,
Nogmaals heel hartelijk bedankt voor je gastvrije en vriendelijke onthaal en vooral de tijd die je me gunde om met je te praten. Ik heb er buitengewoon van genoten. Ik heb onze militaire attaché bewogen om de hotelrekening van mijn vliegtuigbemanning te betalen en ben maandag gezond en wel teruggekeerd. Ik heb hem verder op het hart gedrukt alle details over ons vliegveld overte dragen aan jouw piloot, in de goede hoop dat je het de twintigste voor elkaar krijgt. Tussen haakjes: ik heb hier nog een paar redelijk grote schilderijen voor Bedell. Volgens hem worden er geen invoerrechten geheven op antieke schilderijen. Als dat juist is zou ik ze dan misschien op de een of andere manier naar jou toe kunnen sturen en hem ze dan laten oppikken als jouw vliegtuig weer eens Washington aandoet? Zou je me kunnen laten weten of dat geen bezwaar is? Ze zijn nogal waardevol en om ze met de KLM mee te sturen zou teveel kosten. Maar dan moet het natuurlijk wel zeker zijn dat er geen invoerrechten op geheven worden. Ik hoop dat je vrouw zich weer wat beter voelt. Juliana doet jullie de hartelijke groeten.
Hopende je spoedig hier te zien,

Hoogachtend, Bernhard

Ook goeie morgen.