Octopussy (046)

maandag 5 januari-2004
Om te zeggen dat wij dikke mik zijn met de Deutsche Bank, nou nee. April vorig jaar hebben wij ook al eens de degens gekruist met het filiaal aan de Amsterdamse Herengracht. Nou ja, gekruist. Wij stonden wel met onze degen te zwaaien, maar de bank deed niks terug. Zelfs niet toen we wezen op haar beroerde rol in de Tweede Wereldoorlog. Raar hè? Onze nieuwsgierigheid ging toen uit naar de zakelijke connecties tussen de bank en de twee Amsterdamse vastgoedondernemers Endstra en Hummel. En omdat we over verse takken beschikken om dat vuurtje weer eens op te stoken wenddenwij ons vanochtend ondanks onze teleurstellende ervaringen opnieuw tot de jongens en meisjes aan de Herengracht. Ditmaal tot Jan Treuren, het hoofd van de afdeling Product en Cliëntenmanagement. Dus als een het moet weten is het Jan wel. Wij zonden het volgende mailtje:

“Geachte heer Treuren,
Zoals u wellicht weet is Kleintje Muurkrant in de afgelopen jaren uitgegroeid tot een redelijk gerenommeerde bron van informatie voor de “officiële” Nederlandse pers. Daarnaast is een uitstekend contact ontstaan met verschillende onderzoekjournalisten en bij gelegenheid werken wij prettig samen. Ten behoeve van een van hen sonderen wij nu naar de juistheid van nieuwe informatie rond de hier en daar als omstreden geldende Amsterdamse vastgoedondernemers Endstra en Hummel. Beide heren zouden in het verleden tot uw vaste cliëntèle hebben behoord. Nu zouden wij het volgende van u willen weten:
Is het juist dat die zakelijke band met een van hen cq. met beiden is verbroken?
Is het juist dat een van hen voor honderd miljoen bij u in het krijt staat?
Is het juist dat u een invorderingsprocedure bent gestart ten behoeve van een Duitse financiële instelling bij wie een van hen een schuld heeft uitstaan die hij niet heeft kunnen of willen vereffenen?
Is het hoofdkantoor in Frankfurt am Main van deze nieuwe ontwikkelingen op de hoogte?”

Zo. En nu maar kijken of Jan in de paraplubak zijn degen kan vinden.