Opgeruid staat netjes (003)

Lieve schooljeugd van Nederland en België! Hoe is het met jullie Duits? Of kun je tegenwoordig beter vragen: ‘How is your German?’ Ik wilde jullie vanmorgen, voordat jullie weer lekker gaat spijbelen en actievoeren, bijpraten over de RAF. Nee, niet de Royal dit en dat van die Britten, maar de Rote Armee Fraktion, da’s zo Duits als Duits maar zijn kan.
Ik was van jullie leeftijd toen de RAF het nieuws bepaalde, niet alleen bij de buren maar ook bij ons luitjes van de gestampte pot. Sterker nog: er was zelfs een Nederlander lid van de RAF. Kijk maar es op dit mooie filmpje in YouTube. Het is alweer uit 2003 maar zeg nou zelf en eens heel eerlijk: zou je niet zo’n meneer met zo’n verhaal als leraar gehad willen hebben? In plaats van die droogkloot in dat snelle pak die elke week bij komt klussen in jouw klas met een ‘college’ over geld beleggen?
Er staan meer filmpjes over de RAF, of de Baader-Meinhofgroep zoals de club ook wel werd genoemd online en er zijn ook goeie boeken over verschenen. Jutta Ditfurth schreef hét standaardwerk over Ulrike Meinhof, Gerd Koenen dat over de achtergrond van de andere vrouw op de voorgrond in de beweging, Gudrun Ennslin. En ook een heel dik en heel gek boek over die tijd en die jeugd, met de prachtige titel Die Erfindung der RAF durch einen manisch-depressiven Teenager im Sommer 1969.
OK, de RAF was wel heel erg Duits en ook heel erg van die tijd. Wie toen zeventien was en in Beieren of Hamburg geboren, die was flink in de aap gelogeerd. Met alleen maar voetbal op de televisie en slagermuziek (ja echt, zo noemen ze daar hoempa en carnavalsdeuntjes!) op de radio. Goeie films werden toen in Frankrijk en Italië gemaakt en er was nog geen Duitser die Frans sprak, laat staan.. juist. Goeie wiet kon je alleen maar in Amsterdam scoren en daar moest je ook naar toe voor een abortus. Voeg bij dat alles nog een pa en ma die als half- of hele wees uit de oorlog waren gekomen en het moge je duidelijk zijn dat Sweet sixteen voor je Duitse lotgenoot van Damals niet opging.
Het gekke met die RAF is: eigenlijk waren de leden van die eerste generatie zoals ze later zijn gaan heten, maar heel even aktief. Daarna hebben ze vooral vastgezeten. Ook dat ze zoals ze zelf zeiden ondergronds gingen, komt op ons van 2019 vreemd over. Moet je je 1970 voorstellen: een wereld zonder internet, zonder bewakingscamera’s, zonder huisnummers in de oude, weggebombardeerde Duitse binnensteden. Daarin was het toch niet zo moeilijk om foetsie te wezen als tegenwoordig. Die lui beroofden banken om aan geld te komen en ragden de hele dag rond in gestolen auto’s. Dat is voor jullie niet meer weggelegd.
Maar goed: waar ik het vanmorgen met jullie over wil hebben is een ideetje dat ik kreeg bij het lezen over de RAF. Een idee dat ze uitvoerden en dat jullie vandaag ook weer zouden kunnen uitvoeren. Het is afkomstig van die Ulrike Meinhof, en ik vind het zelf geniaal. Meinhof wilde dat de mensen in de RAF hun eigen leeftijdgenoten gingen bevrijden. Net als nu zat toen wie er echt geen zin in had om ja te knikken niet op school maar in een inrichting. Onaangepaste jeugd, kinderen die niet willen deugen, werkschuw tuig, het is van alle tijden en is altijd opgesloten geweest. Dus Meinhof trok de gekkenhuizen en de antiverslavingsklinieken in, als het moest verkleed als pillendraaier, en maakte die gasten klaar voor de strijd tegen degenen die ze hadden gediagnosticeerd en opgesloten. Voor die kids werden adresjes georganiseerd -Meinhof had er zelf een stuk of zeven in huis- en eten en drinken, en ze kregen een rol in de beweging, zoals de RAF zich noemde. Vrijheid dus.
Kijk, dat vind ik nou een mooie taak voor jullie strakkies. Ga gewoon es zo’n bos in waar ze kids als jullie vasthouden, en gekken in het algemeen en TBS-ers in het bijzonder. Een goeie koevoet en een nijptang mee en let them fly over the cuckoo’s nest (1)!
Even een tussenstandje: in Groningen en Nijmegen zijn studenten vandaag in staking, in Amsterdam lopen een paar scholen om 12 uur leeg. Het gaat goed dus ook al blijft het in de kutmedia gaan over wie is de mol en kunnen we straks nog wel met pensioen. Op naar de tiende maart wanneer men massaal voor het klimaat gaat demonstreren! Veel plezier met elkaar en wij treffen elkaar hier volgende week weer.

JoopFinland

(1) naam van een bioscoopfilm uit 1975, met voor het eerst de rollen in de inrichting omgedraaid.