Masterplan (012)

vrijdag 26 maart-2010
Goed. We gaan verder. Vrije trap. Op 23 december 1994 bonkt spits Moerdijk van Nassau Makelaars aan de deur bij mevrouw L. in Doorn. Hij brengt namens het echtpaar S. een voorwaardelijk bod uit van 1,3 meloen piek.
Nou was a. het bedrag een tonnetje lager dan de bewoners van de "Nieuwe Weg" vroegen en b. Moerdijk liet de andere eigenaar, meneer W., al dan niet bewust links liggen. Hoe dit ook zij, mevrouw L. weigerde het bod.
Op 3 januari van het jaar daarop kregen L. en W. bezoek van een architect, de potentiële kopers en vriend Moerdijk. Voor een bezichtiging. Waar hebben we dat eerder gehoord? Pas later werd het L. en W. duidelijk, dat Moerdijk aan de kopers had voorgespiegeld dat alles kip in het pannetje was voor de prijs van 1,3 meloen.
Maar de twee eigenaren gingen ervan uit dat de onderhandelingen met het echtpaar S. nog in volle gang waren. Want zij vonden dat 1,3 meloen echt te weinig was.
Precies zoals hij later in Den Dolder zou herhalen probeerde Moerdijk op 16 januari een tweede bezoekje van de architect en de kopers te arrangeren. De verkopers vertelden hem beleefd dat hij de boom in kon. Per saldo waren er bomen genoeg.
Vervolgens belde de potentiële koper en tijdens dat gesprek werd duidelijk dat hij ervan uitging dat de koop was gesloten voor 1,3 meloen. De verkopers zeiden van niet.
Geen probleem voor de spits van Nassau Makelaars. De dag erop stelde hij doodleuk een schriftelijke koopovereenkomst op. Daarin stond vermeld dat:

1. op 3 januari een deal tot stand was gekomen voor "het geheel",
2. de verkoper ervoor zou zorgen dat de huurovereenkomst met de Stichting Park Boswijk op 1/2/1996 werd beëindigd (schijt aan het voorkeursrecht van de stichting),
3. de levering op 30 juni zou plaatsvinden.

Blote bene, zonder toestemming van zijn cliënten en zonder dat hij daartoe bevoegd was. Hij likte daarna de enveloppe dicht en stuurde de Doornse Zeerol naar koper S.
Die zette zijn krabbel en stuurde het verrassende geschrift terug naar Moerdijk met de voorwaarde dat er nog iets gedaan werd aan het voorkeursrecht van de stichting.
Zou je verwachten dat de met een plaat voor zijn kop opererende Nassauman het hele katje meteen zou doorkabelen naar de verkopers. Nou, dat ging effies anders. Stay tuned.