Joepie de poepie (012)
zondag 6 mei-2007
Alweer gescoord. Gisteren knoertte het Antilliaans Dagblad een van onze steekpassjes keihard in de kruising in de wedstrijd tegen Zwendel Vooruit. Het team van coach Robert J. Doorn met de beruchte pingelaars Joost Taverne en Tricky Dicky Peschar in de gelederen. Het ging om de zaak rond het obligatiefonds Baumgartner & Baumgartner, die door ons op 16 november van het vorig jaar via deze serie het eerste zetje kreeg. Tientallen luitjes met high hopes werden door Joost listig van hun poen afgeholpen. Nou is het over het algemeen wijs om stil te blijven zitten als je geschoren wordt. Maar als alle zeep verwijderd is en je blijkt te bloeden als een oeros, kan je alsnog de kapper bij zijn familiewapen grijpen. Zoals eerder gezeid werd schadebef Bob Columbo van der Goen daarvoor in de arm genomen. En er is inmiddels al aangifte gedaan wegens oplichting. Joost zelluf had een heel andere visie op het gevalletje Baumgartner. Hij kon er niks aan doen. Hij had namelijk aan het begin van de match informeel 25 meloen euro uit de pot van Baumgartner geleend aan het Nasdaq genoteerde Royal Waterlily holding, waaronder op papier een paar uiterst bedrijvige ondernemingen waren opgehangen. Zoals de Winterswijkse BV Premier Waterbedden. Joost vergat erbij te vertellen dat ie bij de koninklijke waterlelie zowel president als CEO was en dat de waterbedden uit Winterswijk op punt van barsten stonden. Dat laatste gebeurde niet veel later en met die zondvloed verdwenen de 25 meloen van Baumgartner uit zicht. Volgens Joost bereikte hij daarmee de status van een kale kip, dus Van der Goen en zijn cliëntèle konden het rustig schudden.
Ook in de slotscène van een drama in Volendam verscheen een nudistische kip ten tonele. Alleen heette die niet Joost, maar Dicky. Die was zonder veren geraakt nadat zijn Exxilco BV van de dijk was gedonderd en verzoop. Exxilco was een zogenaamde groothandel in wol, waarvan de aandelen in handen waren van Peschars fantasievolle NV Game Invest World Wide op Curacao. De directie van het wollige gebeuren was in handen van Joost Tavernes Suffisant Trustees NV. Net als bij Royal Waterlily werden er in de loop van de tijd flinke bedragen rondgepompt, maar van echte bedrijvigheid was geen sprake. In dit geval werden overigens geen particulieren de botter in geholpen, maar de ABN-AMRO. Voor vier meloen. Daar zaten ze zeker net even mee te genieten van Grijpmans Czardasfürstin (1).
De vraag is of al deze perikelen invloed hebben op het voortbestaan van de door ons voor de orkestbak getrokken Ever Moving Circle International aan de Amsterdamse De Cuserstraat. Mochten ook hier een stel kale kippen benen maken in een Bentley, dan hoort u dat meteen van ons. Stay tuned.
1. zie aflevering 2 van Bank te koop van 3 mei jl.
