Ook gij, Hendrikus? (003)

vrijdag 28 maart-2008
Wie kon zo'n acht maanden geleden bevroeden, dat de vriendschap tussen kunst-sensei Michel van Rijn en Parool-sempai Henk Schutten onder lijn 4 zou komen? Geen mens. Zelfs de opoe van Char niet. Regelmatig zaten de vrienden in die periode in gezelschap van Henk's echtgenote Louise de Gier en Van Rijn's assistent Arthur Brand te genieten van de good life op het terras van het Apollo-hotel. Naar verluidt Ronny Rosenbaum's vlaggenschip in Amsterdam-Zuid (1). En te ouwenelen. Bijvoorbeeld over de zakelijke mogelijkheden van de Yohobro(ther). Een negerpop met de outfit van een Kerstman. Kort daarvoor al eens als project gepresenteerd aan Tricky Dicky Peschar. Maar die kon er op dat moment even geen chocola van maken wegens Ever Moving Problems elders in de stad (2). Zowel Henk als zijn vrouwtje Louise toonden zakelijke belangstelling voor het op de markt zetten van deze undercover-Obama. Maar de effectuering van een deal ging op de lange, om moverende redenen inmiddels heeeeeeel erg lange baan.
O ja, en Van Rijn raakte op datzelfde terras ook nog even not amused over een in zijn ogen discriminerende reclameboodschap van Burger King. Daarin kneep een Italiaanse adonis na zijn eerste hap van een Whopper een flink legertje lekkere landgenotes in hun perzik met als ondertekst "ontdek de Italiaan in jezelf met de whopper met mozzarella en saus van zongedroogde tomaten". Vond de purist in Van Rijn niet kunnen. Alsof elke Italiaan elke dame die toevallig in de buurt is in haar al dan niet nog verse perzik knijpt. No way, patjepee. Dat is net zo'n beschamend stukje nivellering als dat elke baard een volgeling is van Captain Caveman. Onaanvaardbaar (3). Uit deze semi-serieuze conversatie werd een brief aan de reclamecodecommissie geboren, geconcipieerd en verder gebakerd door Louise, die ooit heeft doorgestudeerd in de juridische goochelkunst. Ging in wezen toch over een redelijk onschuldige zaak. Maar wel een zaak die een zware staart zou krijgen.
Net als overigens het vertrouwelijke gesprek waarbij Van Rijn tegenover sempai-Henk voor het eerst een boekje opendeed over de Aitco-affaire (4). Uiteraard niet bedoeld voor publicatie, want dan zou Van Rijn's informatiepositie binnen het sinistere concern meteen naar de Filistijnen zijn. Met alle gevolgen vandien. En niet in de laatste plaats voor zijn Nachwuchs. Maar vriend Henk zou hem direct verzekerd hebben, dat er geen woord naar buiten zou komen. Ook al omdat het geen "Amsterdams" verhaal was en dus niks voor zijn "kutkrant". Acht maanden later zou Henk op zijn woorden terugkomen. Ernstig zelfs. Stay tuned.

(1) Zie het artikeltje "Hooters en toeters" dd. 17 maart 2008.
(2) Zie aflevering 18 van de serie "Joepie de poepie" dd. 27 juni 2007.
(3) Zie het artikeltje "Billen" dd. 25 september 2007.
(4) Zie voorafgaande afleveringen.