Octopussy (066)

maandag 24 mei-2004
De kruitdamp is weliswaar weer wat opgetrokken in de Amsterdamse Apollolaan, maar zoals gebruikelijk zijn we nog geen moer wijzer geworden over de moord op Willem Endstra. Een blanke jongeman en een licht getinte met een gemiddelde lengte schijnen het te hebben gedaan. Maar daar heb je er nogal wat van, dus voordat die gevonden zijn duurt het nog even.
Als ze al gevonden worden, want gezien de resultaten uit de recente geschiedenis is die kans net zo klein als een doelpunt van Clarence Seedorf via een penalty. Het begin van de zoektocht gaf meteen al aan wat we nogmogen verwachten. Volgens de massaal toegestroomde politiesnuffelaars zou namelijk de bij de schietpartij eveneens gewond geraakte David Denneboom een serieuze verdachte zijn. Of het feit dat David zich met enige graagte in Armani en Versace-produkten hijst bij hun conclusie een rol heeft gespeeld mag Jaweh weten, maar zij zaten er wel naast. David is de zoon van de avontuurlijke scharrelaar Uli Denneboom die op grond van een heel boeketje trauma’s een unieke uitkering geniet als tweede generatie-oorlogsslachtoffer. Daarnaast werd deze fervente liefhebber van Davidov-sigaren enige decennia geleden ook nog getroffen door het verlies van zijn echtgenote die in Zuid-Frankrijk geheel onverwacht maar wel verzekerd van de rotsen gleed. En nu dan de affaire met zijn zoon David, die de laatste tijd Endstra rondzeulde in een gepantserde voiture. Vuige berichten willen dat die voiture op naam stond van mr. Abraham Moszkowicz. Pure verzinsels die hun oorsprong vinden in het feit dat het gepantserde gevaarte van Willem’s vermeende partner Willem Holleeder en diens niet gepantserde bromfiets wel hun domicilie hebben gekozen op het kantoor van de televisiegeile advocaat. Hoe dit ook zij, wat ons betreft is de vraag waaròm Endstra is vermoord zeker zo interessant. Als het waar is wat John Mieremet, die bij toeval nog in leven is, indertijd beweerde dan zou een x-aantal lieden uit de vroegere entourage van Klaas Bruinsma een hoopje zwart geld bij Willem hebben gedeponeerd om te investeren. Oftewel wit te wassen. Waarom zij zo rond het begin van dit millenium ineens hun gewittelde centjes van Willem terug wilden hebben is vooralsnog een raadsel, maar veroorzaakte bij de “bankier” wel een groot probleem. Want hoe kan je bij meneer Belasting verantwoorden dat je plotseling een wit bedragje van 50 miljoen aan meneer Mieremet hebt uitbetaald? Om eens wat te noemen. Ging Bruinsma’s vroegere enforcer voor de oplossing van dit vraagstuk te rade bij zijn fiscalist Evert Hingst om vervolgens op een haar na de fatale weg in te slaan van zijn makkers Jan Femer en Sam Klepper? En ging Endstra zo’n twee weken geleden naar Israël om op de valreep deze financiële problemen op te lossen? Willem mag dan overleden zijn, de vragen zijn nog springlevend. Stay tuned.