Bank te koop (014)

woensdag 22 augustus-2007
Een beetje lezer van deze serie zou kunnen denken dat wij ergens bij een kruising voorbij gulag 18 de weg in de steppen van meneer Borodin zijn kwijtgeraakt. Njet, njet. Is niet zo.
Onze these dat Grijpman Groenink via Russia Equity en de activiteiten van Shell in Siberië er een flinke duit wilde bijscharrelen voor later, blijft net zo recht overeind staan als een gepiercte fluit in de ochtendstond. Zo vernamen wij gisteren bijvoorbeeld leuk nieuws naar aanleiding van onze schrijfsels over Michael Hadjitofi. De Rusland-expert van Shell, die volgens onze bronnen flink met zwarte flappen heeft lopen zwaaien om de verovering van Sakhalin tot een goed einde te brengen. Mogelijk ook om zijn eigen puntzak te spekken. Want wiens naam prijkte in de eerste prospectus van Russia Equity op het lijstje van adviseurs? Ja, Hadjitofi. Dat was nog in de jaren van Borrel Yeltsin, toen in Rusland alles te koop was. Zowel boven als onder tafel. Na de komst van Poetipoe draaide de wind van west naar oost. En Hadjitofi raakte daardoor ondermeer betrokken bij onderhandelingen met Gazprom over de overdracht van een pakket aandelen Sakhalin II. Waarbij de borsjt wel degelijk zo heet werd gegeten als ie werd opgediend. Shell was uiteindelijk gedwongen om de helft van zijn meerderheidsbelang (27,5 %) aan Gazprom over te dragen. Officieel voor een bedrag van 7,45 miljard dollar. Maar het kan ook een onsje meer of minder zijn geweest. Het is koud en je wil naar huis.
Hoe dit ook zij, Grijpman en Hadjitofi hadden/hebben gemeenschappelijke belangen in de wondere Russische olie- en gaswinkel. In hoeverre is dat kosher? Moeten we nog eens over nadenken. Denkt u even mee? Stay tuned.