Leugens in België (006)

donderdag 22 juli-2004
Op 14/10/1996 maakte onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte ondanks felle protesten van een groot deel van de Belgische bevolking plaats voor Jacques Langlois in de zaak Dutroux. Connerotte was bereid de onderste steen boven te halen. Langlois bleef liever ter hoogte van de dakgoot. Dat was onder andere voor Jacques Fagnart, de huidige held in het Fourniret-onderzoek, en de bulk van zijn collega’s in Charleroi een mazzeltje. Hoewel ook andere interpretaties denkbaar zijn. Hoe dat ook zij, het onderzoek naar de interessante connecties die Zicot, Fagnart en andere door ons opnieuw voor het voetlicht getrokken politieambtenaren onderhielden met niet altijd even koshereluitjes uit avontuurlijke kringen werd door Langlois grotendeels van de weg gehaald. Dat Fagnart cs. vooral in het milieu van sjoemelende autohandelaren, waartoe ook Dutroux behoorde, populair waren kwam al even aan de orde in aflevering 4. En dat beperkte zich wat Fagnart betreft niet tot het chaperonneren van Ferrari-liefhebber Mario Greco op een paar tripjes naar bella Italia. Hij bezocht namelijk volgens een paar uiterst gedetailleerde verklaringen daterend van 18 en 22 oktober 1996 in gezelschap van zogenaamde “garagisten” met enige regelmaat verschillende bordelen in de regio. Daar zou hij de bloemetjes buiten hebben gezet zonder die bloemetjes te betalen. De verklaringen waren afkomstig van Marie-Jeanne P. die in de voorafgaande periode in die sportieve ambiance werkzaam was geweest als caissière en soigneuse van de betrokken werkneemsters. Een buitengewoon verrassende reeks ontboezemingen met boeiende perspectieven. Maar Langlois zag er niks in. Ondanks het feit dat ook de naam van Dutroux erin voorbijkwam. Wij kunnen het niet laten:
“ ... Er was ook een andere functionaris van de politie in Charleroi die regelmatig in dat etablissement kwam. Ik zou hem zeker herkennen van een foto. Hij had donker haar, was kleiner dan de anderen, zat stevig in het vlees, een dertiger. Hij hoorde bij die politiebende die regelmatig langskwam met die garagehouders. Met die man was Fragnard * in mijn etablissement “Le Love Story”. Ze waren toen in gezelschap van een man die ik pas later zou herkennen: Dutroux. Op de bedreigingen kom ik later terug ...”.
Nou wij ook. Stay tuned.

* In de ons ter beschikking staande processen-verbaal is voortdurend sprake van Fragnard of zelfs Fragnart in plaats van Fagnart. Of er sprake is van een bewuste fout of toeval mag Langlois weten.