Fecundo à la Schorsy (003)

maandag 21 maart-2005
We hebben u gehaktballen beloofd en hoewel het pas maandag is serveren wij dus gehaktballen. Gemaakt door Jan Schorsy van zijn collega-pionier in het Costaricaanse sinaasappelenavontuur, Ben Ansems. Wij citeren lustig verder uit Schorsy’s rapport uit 2003:

“De persoon Ansems moet hier even nader toegelicht worden en vooral zijn functioneren.

Vanaf het begin is zijn aandeel in de werkzaamheden gering geweest. Enerzijds kwam dit door een behoorlijke mate van doofheid, waardoor hele stukken gesprek voor hem niet te begrijpen waren, anderzijds is de persoon Ansems iemand die aan een grenzeloze zelfoverschatting lijdt.

In het originele tweemanschap stelde hij zich immer voor als het brein, de controleur, de bewaker van het geld, en was hij altijd haantje de voorste als het om protocollaire zaken ging. Zoals gesprekken met ambassadeurs, burgemeesters en lieden van een soortgelijke signatuur. Hoogtepunt hiervan is een bezoek aan de president van Uruguay, dat supergedocumenteerd is, compleet met foto’s. Lastig hierbij was wel het feit dat hij geen enkele buitenlandse taal sprak, zelfs niet voor een klein beetje. Verdere psychologische ontboezemingen zullen hier niet volgen, want daartoe ben ik niet gekwalificeerd.

Feit is wel dat Ansems vond dat hij recht had op een huis, mede doordat de zaken zo goed gingen. Dit huis staat in Marokko. Er zijn vanuit de zaak verschillende bedragen overgemaakt tot een totaal van 345.000 gulden. Het huis is op naam van Ansems gezet in maart 2001.

Later dat jaar ben ik opgenomen in een ziekenhuis in Antwerpen om een bypassoperatie te krijgen en ben ik circa drie maanden buitenspel geweest.

Na deze drie maanden ben ik weer begonnen en er werd mij dringend geadviseerd om ook een huis te kopen, voor ontspanning. Ik ben inderdaad gaan kijken en ik heb iets gevonden in de zomer van 2002, een huis in Spanje van circa 400.000 euro. Aanbetaald is 121.000 euro. Toen bleek dat er aan het eind van 2001 een fors aantal verkeerde berekeningen was gemaakt die resulteerden in een tekort in Costa Rica van 600.000 dollar, waardoor het onmogelijk werd de rest te voldoen. De Spaanse wet is in zo’n geval duidelijk: huis kwijt.

In de tussentijd had Ansems echter uitgerekend dat hij een te goedkoop huis had gekocht en dat verschil wilde hij goedmaken door het aankopen van een huis in Kalmthout. Dit huis kostte 570.000 euro, waarvan hij 80.000 contant betaalde, een hypotheek afsloot van 245.000 euro en de rest wilde laten betalen door de zaak, zodat de zaken weer in evenwicht waren.

In het licht van bovenstaande heb ik geweigerd dit bedrag over te maken. Niet alleen wilde Ansems dat de zaak dit betaalde maar tevens had hij een keuken en badkamer gekocht die ook maar door de zaak moesten worden betaald, respectievelijk voor 50.000 en 45.000 euro. Ook dit heb ik geweigerd.”

Jan schreef weliswaar even flink van zich af, maar toch wordt wel duidelijk dat niet alleen een bal gehakt als Ansems zich lekker warmde aan het door beleggers betaalde vuur, maar dat Jan daar zelf ook niet vies van was. En hij mag dan later de boel wat hebben bijgestuurd, de nog steeds of opnieuw aan het roer van de sinaasappelenboot zittende Schorsy (nu naast admiraal Koole) is niet van smetten vrij.

In de volgende aflevering: de intocht der gladiatoren. Hou de witte zakdoekjes gereed en stay tuned.