De Prins en de Correggio (002)

dinsdag 13 januari-2004
Nou, nou, nou. Wat een reacties in de Nederlandse pers over Ton Biesemaat’s artikel in De Groene Amsterdammer. Gigantisch. Overweldigend. Kon je natuurlijk ook verwachten hè? Na Margarita’s schroefje, Mabel’s wip en Friso’s vinger nu opa’s schilderij. Gefundenes Fressen niet waar? Niet waar dus. Een bulderende stilte volgde. Daarmee meteen het nut aantonend van sites als Kleintje Muurkrant. Want wij laten dit soort smakelijke happen niet graag aan ons voorbijgaan. Een prins der Nederlanden die een Correggio smokkelt met een regeringsvliegtuig en met hulp van lieden uit Hitler’s spionageapparaat is namelijk qua schandaal o.i. van een hogere orde danbijvoorbeeld Rob Oudkerk’s hang naar geïmporteerd genot. Het schilderij in kwestie was klein van formaat. Het was ingepakt waardoor we niet weten wat erop stond afgebeeld. Jammer, maar helaas. De grootste verzameling Correggio’s was zowel voor als tijdens de oorlog te vinden in Dresden. Daartoe behoorde ook “De boetvaardige Magdalena” van 29 x 39 centimeter. Bij het naderen van de geallieerde troepen verhuisde de verzameling op 28 en 29 april van de Albrechtsburg naar een tunnel bij Gross Cotta. De laatste officiële melding dat de Magdalena zich daar nog steeds bevond dateert van 24 mei 1945. Daarna was het waanzinnig waardevolle schilderij verdwenen. Of het identiek was aan het door de twee Nederlandse verzetshelden naar Amsterdam getransporteerde kunstwerk weten we niet. Maar gezien het feit dat Bernhard eerst een poging ondernam om het via de diplomatieke post naar Nederland te krikken alsof het een pond koffie voor zijn moeder was en toen dat niet lukte vriend Sonderman het zaakje liet opknappen met het regeringsvliegtuig is dat heel goed mogelijk. Aan wie het is verpatst blijft de vraag. In het circuit gonst de naam van generaal Walter Bedell Smith rond. Tijdens de oorlog chef staf van Eisenhower, daarna onderandere drie jaar ambassadeur in Moskou, hoofd van de CIA en een van de founding fathers van Bilderberg. Uiteraard ook lid van Bernhard’s formidabele vriendenkring. Walter kwam onze “nummer 1” in die jaren herhaaldelijk opzoeken. Onder andere om zijn aandeel in de winst op de verkoop van een Amerikaans stukje speelgoed te innen dat Bernhard aan deze kant van de plas op de markt had gebracht. Daarvoor liet hij zich met een bommenwerper naar Soesterberg overvliegen, op schootsafstand van Soestdijk. U begrijpt waar we heen willen? We bedoelen maar.