Octopussy (315)
vrijdag 8 juni-2007
Als je zwarte poen verzamelt in de horeca of in de genotsmiddelenindustrie (nee geen kroketjes of schepijs) dan is het toppie om dat buiten medeweten van Pietro Fiscus naar maagdelijke eilanden of aanverwante artikelen te sluizen. Maar het moet ook weer terug. Anders heb je er niks aan. Zorgt hetzelfde circuitje van meneertje T. voor. Naar verluidt via twee ING-filialen. Een kundig man, onze vriend T., met vele nuttige contacten. Zon iemand trekt uiteraard naast deftige cliëntèle die de pest heeft aan belasting betalen ook rap en roet aan. Niet alleen Jaap de Bode. Nee, nee. Zo ontstond er bijvoorbeeld in het verleden ook een aardige liaison met de gebroeders Liem. Geen onbekenden in het wereldje vol uppers, downers en rose Philipspeertjes. Helaas, jammer nou. De Liembroertjes klegen in de kielen dat meneeltje T. ze belazelde en tlokken hem vool de kadi. In de looptijd van die zaak kwam de raadsman van de Liempjes erachter, dat meneertje T. van tot tot tijd zich de identiteit van mr. Wortelboer toeëigende. Een bef die notabene al van het tableau was geschrapt. Dat betekende voor T. ook meteen a farewell to arms binnen de befwereld. Figuurlijk dan. In de praktijk niet. Zo lagen er nog wel eens wat ijzerwaren in zijn brandkast. Maar wie met pek omgaat, wordt erdoor besmet. De raadsman van de Liembrothers zag zich overigens na voornoemde affaire genoodzaakt iets voorzichtiger door het leven te trekken. Hij is zeer mobiel en dat geldt ook voor zijn telefoonverkeer. Want hé, meneertje laat niet met zich spotten. Daar kan De Volkskrant over meepraten. Stay tuned.
