De polder werkt perfect

Tot ver over de grenzen genieten Nederlanders van allerlei pluimage, niet alleen arbeiders maar ook uitkeringstrekkers, van de polder. Het buitenland benijdt ons.
Vreemd is het dan ook dat uitgerekend de arbeidersomroep het tot haar taak meent te moeten rekenen om één van de fundamenten onder de polder: corruptie, te moeten aanpakken. Tikje barok wordt er met amper ingehouden trots gewag gemaakt van een bouwfraude; van miljarden; van misschien wel de grootste fraude sinds de eerste inpoldering. Van Gijzel mag zijn verontwaardiging zo vaak op camera proefdraaien tot het lukt om een shot te maken waarbij zijn stem van emotie overslaat.
De PvdA en de Vara frontaal in de aanval tegen polder. Melkert in de overdrive zelfs al onderweg naar een parlementaire enquête. Zalm en bouwbobo Brinkman blijven verdoofd achter. Ze snappen het gewoon niet: Hogere verkiezingsretoriek? Nu al? Een manier om enquête voorzitter Van Gijzel bij Schiphol weg te trekken? Maar bovenal: welk doel heiligt het beschadigen van de polder?

Gelukkig heeft de Vara de zaak magertjes aangepakt. Ze leunen in hoge mate op slechts één set -overgeschreven- documenten, afkomstig van iemand die daar al meer dan een jaar mee loopt te leuren.
Gelukkig slapen OM en NMa, om over Verkeer & Waterstaat en grootboekhouder Zalm maar te zwijgen, als vanouds en hebben noch in het voortraject noch rond de uitzending iets ondernomen. Vooraf geen fatsoenlijk onderzoek, geen inbeslagname, geen gijzeling. Niks, hun variant van polderen. Maar ook rond de uitzending niks, geen beslag, geen deurwaarder, geen verzegelingen. Nada.
Tot slot blijkt - ook gelukkig - in de Vara toch nog een greintje polder te zitten; want ook zij hebben geen civiel beslag gelegd op al dat papier dat sinds het weekend na hun Zembla uitzending niet meer bestaat. Nog nooit zijn er in een weekend zoveel documenten vernietigd; iets waar zelfs Woodward & Bernstein met hun watergaatje een puntje aan zuigen. Maar ja, civiel beslag is, dat spreekt voor zich, een instrument waar waarachtige polderjournalisten zich niet van horen te bedienen.

Kortom we spreken over een kolkje in een glas water. Propje beton erop en klaar is Eelco. Mocht er toch nog enige druk komen, bijvoorbeeld van de verontwaardigde professor Primus, één van de mensen die de fraude al decennia kent en onder de pet houdt, dan zal het offeren van enkele mindere, toch al rotte, goden door grootbobo Eelco zeker afdoende zijn.
De polder loopt geen gevaar, de zandzakken kunnen op stal blijven. O ja, en morgen gezond weer op.

Zand

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 362, 23 november 2001