Skip to main content
  • Archivaris
  • 366

Antwoord aan Eric Zwitser

In zijn reactie in het vorige Kleintje op het artikel "El-Moumni en de morele pikorde der minderheden" uit Kleintje nummer 363 is Eric Zwitser het niet eens met de manier waarop ik de verhoudingen in Nederland tussen een aantal minderheden aan de orde heb gesteld.

door Peter Edel

Om te beginnen staat Zwitser niet alleen met zijn verbazing dat er naar aanleiding van dit artikel niet meer reacties zijn binnengekomen bij het Kleintje. Het stuk is met opzet provocatief geschreven in een poging veel reacties los te maken. Helaas is Zwitser vooralsnog de enige.
Zwitser verwijt mij twee zaken gekoppeld te hebben, waar volgens hem geen relatie tussen bestaat. Maar hij kan er wat dit betreft zelf ook wat van. Want wat heeft die verhandeling over een figuur binnen de Haagse Oranjevereniging te maken met mijn stelling over de verhoudingen tussen minderheden? Ik heb het verband niet kunnen ontdekken. Het grootste deel van Zwitser's reactie is gevuld met zijn inzichten over die meneer Sangster (als ik het goed begrijp dus eerder een gangster). Heel interessant allemaal, maar had hij daar niet beter een afzonderlijk artikel over kunnen schrijven?
Eén van de redenen voor het artikel over de morele pikorde der minderheden, was dat ik me groen en geel ergerde aan de reacties tijdens de discussie over El-Moumni. Iedere keer moest ik weer horen over de anti-homo passages in de Koran en het Nieuwe Testament, terwijl niemand de homofobe elementen uit het Oude Testament ter sprake bracht. Dat laatste begreep ik niet; mede omdat homohaat in Israël nadrukkelijk in de praktijk wordt gebracht.
In het door Zwitser bekritiseerde artikel refereerde ik daar al even aan. Maar het kan wellicht geen kwaad om nog wat uitgebreider te benadrukken dat homoseksuelen in Israël zwaar in de verdomhoek zitten. Joodse fundamentalisten willen homoseksualiteit zelfs met de doodstraf bestraffen. Dat wil zeggen: met steniging. Volgens de Israëlische mensenrechtenactivist Israel Shahak heeft de Israëlische seculiere pers in de jaren negentig de mening van een aantal rabbijnen benadrukt dat homoseksuelen met "compulsory healing treatment" en "education in a closed institution" tot 'beterschap' moeten worden gedwongen. In spotjes op de Israëlische televisie verkondigen extreem rechtse partijen dat homoseksualiteit één van de grootste gevaren voor de staat Israël is (1).
Waarom het Oude Testament buiten beschouwing werd gelaten tijdens de discussie over el-Moumni lijkt me duidelijk: de meeste Nederlanders zijn als de dood voor de beschuldiging van antisemitisme. Als er iets slecht is voor een reputatie dan is het wel om daarmee in verband gebracht te worden. Zelf ben ik eens te meer met deze aantijging geconfronteerd geraakt in de reactie van Zwitser. Want de slotopmerking in zijn artikel is natuurlijk niets anders dan de zoveelste impliciete beschuldiging in verband met antisemitisme aan mijn adres. Op dit punt kent Zwitser illustere voorgangers, zoals Peter Zegers en Eric Krebbers. Maar van hen weet ik zo langzamerhand dat ze met een heksenjacht bezig zijn. De opstelling van Zwitser heeft mij daarentegen verbaasd, want eerder kreeg ik niet de indruk dat hij bij het soort beschuldigingen van dit tweetal wilde aansluiten. Bovendien heb ik vooralsnog altijd met hem goede voet gestaan. Niet al te lang geleden heeft hij bijvoorbeeld nog een interessant artikel voor mij uit de krant geknipt. Onderwerp was het plan van NSB-baas Mussert over een joodse kolonie in Suriname. Dit artikel kon ik goed gebruiken en ik was Zwitser dan ook zeker erkentelijk voor het opsturen ervan.
Misschien heeft de nieuwe koers van Zwitser iets te maken met het telefoontje dat ik verleden jaar van hem kreeg, toen ik wat onenigheid had met Eric Krebbers over een artikel in het Leidse tijdschrift "De Fabel van de Illegaal". Zwitser liet me toen weten met de Fabel te gaan samenwerken. Waarover precies ging weet ik niet meer. Maar wat ik nog wel heel goed weet is dat hij zich afvroeg of ik daar problemen mee had. Destijds begreep ik die vraag niet zo goed, want wat had ik daarmee te maken? Waarschijnlijk was Zwitser toen om één of andere reden bang bij de discussie tussen Krebbers en mij betrokken te raken. Ik heb hem daarop gezegd dat hij wat mij betreft zijn gang kon gaan, omdat mijn geschil met de Fabel alleen over Israël en het zionisme ging. En dat betekende voor mij niet dat ik het ook op andere punten met dit tijdschrift oneens ben. Wel heb ik Zwitser toen het advies gegeven buiten de discussie tussen Krebbers en ondergetekende te blijven. Maar dat was vooral omdat dit naar mijn mening tot problemen tussen het Kleintje en de Fabel had kunnen leiden en dat wilde ik voorkomen. Verder waren er geen problemen. Maar nu is mijn artikel over el-Moumni volgens Zwitser opeens niet kosjer. Kennelijk laat hij zich nogal door zijn omgeving beïnvloeden.

Vrijheid van meningsuiting
Ik wil zeker niet beweren dat rabbijn Evers de doodstraf voor homoseksuelen in wil voeren. Maar wanneer blijkt dat zijn opvattingen homovriendelijk zijn, zou me dat verbazen. Als orthodoxe rabbijn is hij dan simpelweg weinig waard. Maar daar gaat het hier niet om. Wel relevant is dat rabbijn Evers evenveel recht heeft om zijn mening kenbaar te maken, als Leen van Dijke of el-Moumni. Zwitser is het daar niet mee eens. Hij vindt dat de vrijheid van meningsuiting best beknot mag worden. Ik respecteer die mening, ook al vind ik dat hij zo aansluit bij een groot aantal bedenkelijke figuren. Namen hoeft ik in dat verband niet eens te noemen; zeker niet in het licht van het beleid in verschillende landen om naar aanleiding van de 911-aanslagen de vrijheid van meningsuiting aan banden te leggen. Als Zwitser deze mening is toegedaan, dan moet hij daar vooral bij blijven. Maar hij moet niet zeuren wanneer zijn bijdragen aan het Kleintje onmogelijk worden, omdat ook die onder één of andere censuur komen te vallen. Dat zou ik jammer vinden. Ik lees zijn kritische en humoristische brieven graag en ben wat dat betreft niet de enige. Maar laat Zwitser ervan doordrongen zijn dat hij met zijn brieven heel wat gevoelige plaatsen weet te raken binnen kringen met een niet geringe politieke invloed. Als de vrijheid van meningsuiting in Nederland begrensd raakt, moet hij daarom volgens mij uitkijken zelf niet tot de eerste slachtoffers te behoren.

Nogmaals morele pikorde
Verder heeft de reactie van Zwitser natuurlijk vooral betrekking op mijn these over de morele pikorde der minderheden. In veel opzichten staat dit idee, dat zich naar aanleiding van de el-Moumni affaire bij mij ontwikkeld heeft, nog in de steigers. Ook daar bevindt zich een reden waarom ik het artikel geschreven heb, want ik was benieuwd hoe door anderen gereageerd zou worden op deze door mij gesignaleerde indeling van minderheden. Ik heb daarbij voor een tamelijk schematische aanpak gekozen in de weergave ervan, waarmee gelijk het provocatieve karakter verklaard is. Ik ben, kortom, naarstig op zoek naar suggesties waarmee het concept achter de morele pikorde der minderheden verder uitgewerkt kan worden.
Op dit punt heeft het artikel zijn uitwerking niet gemist. Want het meest interessante aspect aan de reactie van Zwitser is zijn vaststelling dat mijn stelling mank gaat, omdat zigeuners binnen deze rangorde laag genoteerd staan terwijl zij wel door de nazi's zijn vervolgd. Op zich is deze constatering volledig terecht. Maar Zwitser gaat eraan voorbij dat het door mij gesignaleerde onderscheid tussen minderheden geen objectieve schets van de werkelijkheid is. Ik heb de posities in deze bizarre rangorde niet bepaald; als het aan mij lag bestond zoiets in het geheel niet. In plaats daarvan zijn het vooral de hogere regionen binnen de pikorde der minderheden, waar men meent te kunnen bepalen of een bevolkingsgroep zich op een morele voorsprong kan beroepen op basis van vervolgingen uit het verleden. En deze bevolkingsgroepen beschikken over veel invloed in de media. Ik ben er daarom van overtuigd dat zigeuners een aanmerkelijk hogere positie in de morele pikorde der minderheden zouden hebben, als zij in dit opzicht gelijk stonden aan de joodse en homoseksuele bevolkingsgroepen.
Zwitser noemt als voorbeeld de zigeuners, maar ten aanzien van links doet zich hetzelfde verschijnsel voor. Objectief bezien waren communisten en andere linkse activisten het grootste slachtoffer van de nazi's. Het aantal in de strijd tegen de nazi's gesneuvelde communisten, staat op zijn minst gelijk aan het aantal vermoorde joden en homoseksuelen. Dat kan ook niet anders, want Hitler was in de eerste plaats uit op het vernietigen van het communisme. De judeocide was daar een direct uitvloeisel van, zoals de vervolging van joden tijdens de kruistochten een uitvloeisel was van de heilige oorlog van de christenen tegen de islam. Natuurlijk roepen dit soort historische feiten weerstand op, maar de Amerikaanse historicus Arno Mayer heeft het in "De Hakenkruistocht" allemaal overtuigend aangetoond (2). Dit boek leidt tot de onherroepelijke conclusie dat links binnen de morele pikorde der minderheden een veel hogere notering verdient dan nu het geval is.
Zwitser spreekt het verband tegen tussen de holocaust en de hiërarchie tussen de verschillende minderheden. Voor hem is het onderscheid tussen minderheden gebaseerd op verschillen in uiterlijk. Even dacht ik dat het hier de typische humor van Zwitser betrof, maar ik heb zowaar de indruk gekregen dat hij dit serieus bedoelt. Is dat echt zo Eric? Ik kan me niet voorstellen dat je met zo'n oppervlakkig argument komt. Eerlijk gezegd had ik je chokhmah hoger ingeschat. Jammer.
Laat ik voor de verandering eens met een mop eindigen. George Bush en Tony Blair zitten tijdens een feest in het Witte Huis te praten. Dan komt Wim Kok langs lopen en vraagt waar het gesprek over gaat. "Wij plannen hier de Derde Wereldoorlog" laat Bush hem daarop weten. "Hoezo" vraagt Kok, waarop Bush antwoordt: "We willen 15 miljoen moslims vermoorden en één jood". "Waarom één jood" vraagt Wim Kok. Vervolgens richt Bush zich tot Blair en zegt: "Zie je wel dat niemand vragen stelt over die 15 miljoen moslims".
Salaam Aleikhum.

1. "Jewish Fundamentalism in Israel" / Israel Shahak en Norton Mezvinsky. London: Pluto Press, 1999 (pagina IX).
2. "De Hakenkruistocht, tegen rood en jood" / Arno Mayer. Berchem-Antwerpen: Uitgeverij EPO, 1999.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 366, 29 maart 2002