Dierenbeulerij

Ik ben eigenlijk altijd al tegen het gebruik van dieren voor menselijke consumptie en entertainment geweest. Maar ja, wat doe je als je kleine meid vol overtuiging de juf nazegt en je vertelt dat zo'n sterk paard het helemaal niet voelt als je op de rug gaat zitten. En als je dan die glinstering in die oogjes (van die kleine, niet van het paard!) ziet, dan ben je om en zet je het kind in een ferme zwaai op de rug van de blondgemaande schimmel. En een beetje trots ben je ook nog als de veel te kleine handjes de vlassige haren stevig vasthouden terwijl het paard zijn sukkelige gangetje hobbelt.
Wat voor kwaads zou er nou kunnen schuilen in een kindercircus. Er worden ook wat dieren in gebruikt. Maar ik was toch tegen circusdieren... Jazeker en niet zo'n beetje ook, maar zo'n kindercircus met allemaal artiestjes onder de 15 en de meesten zelfs onder de 10, dat is toch schattig, daar kan toch niks kwaadaardigs in schuilen... Nou dat had je gedacht!

Heb je je wel eens afgevraagd hoe het komt dat kleine jongetjes de pootjes en vleugels van vliegen uittrekken. Al eens gedacht waarom sommigen er zelfs nog een wigwam van lucifers omheen bouwen en het zaakje in de fik zetten. Waarom kleine meisjes een schep kikkervisjes in een kuil gooien en er vlug zand over kieperen. Waarom ettertjes in hun prepubertijd koeien met loodmenie bekladden, duiven uit de lucht schieten, kikkers opblazen, kinderboerderijdieren martelen.... Waar komt al dat latente sadisme toch vandaan?! Zit het in de aard van den mensch? Je zou het bijna gaan denken.

Maar het is niet waar. Het zit niet in de aard van de mens! Het zit in al die kindercircussen! Il Grigio in Haaren. Een leuk schattig initiatief, bestaat zelfs al 40 jaar. Alleen maar kinderen als artiestjes. Met acrobaten, hoogspringers, langdansers, lijnlopers en clownvallers. En ook wat dieren....
Te beginnen met een paard waarop zo'n griet wiens leven beheerst wordt door viervoeters. Het bit in de bek van het beest zit dusdanig strak dat het dier gedurende de gehele show een gevecht voert om de dubbelgeklapte tong terug te winnen. Het meisje denkt een mooie prestatie neer te zetten met haar gedraafde achtjes. Feitelijk natuurlijk niks aan. Gewoon het beest zoveel pijn doen door naar een zijde met de teugels te trekken dat het dier de kop wel moet omdraaien.
Even later het klapstuk. Een geitje, schreeuwvarkentje (zo'n hangbuikie) en een kip. Leuk hoor. Een paar in glinsterkleren gestoken kids erbij die steeds proberen een geit in rondjes te laten lopen met een kip op de rug. Ondertussen houdt een ander gruwel van een kind het varkentje een stukje ham (of all things!!!) voor en telkens als het beest het bijna pakt trekt ze snel terug. Dat blijkt de volledige varkens-act. Om het te doen bewegen want zo'n zwijntje beweegt niet graag...
Ondertussen springt de kip telkens weer van de rug van de geit en wil de geit zelfs koorddansen als die scherpe nagels maar niet meer op de rug hoeven! Hilariteit alom. Alle kinders lachen gieren brullen. Het lijkt wel een clownsact. Zoveel plezier geven de feitelijke clowns een halfuur later niet.

Het is hier waar wij mensjes leren dat dieren best gebruikt mogen worden voor ons plezier. Pijn en mishandeling is niet zo belangrijk. Entertainment wel.
Een leuk circus hoor dat Grigio in Haaren. Maar van die dierenbeulerij word ik misselijk en van die breinwasserij van die honderden kids krijg ik ter plekke de gekke koeienziekte! Dat de legionella bij de organisatie mag toeslaan! O zo!

Joep Zwaard, Den Bosch

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 358, 20 juli 2001