Antiglobalisten aller landen!

Nu we dagelijks geconfronteerd worden met verzet tegen 'globalisering' is het wellicht handig een handzame omschrijving voor dat begrip te gebruiken. Dat zou bijvoorbeeld "het mondiaal om zich heen grijpende geloof in de zegeningen van de zogenoemde Vrije Markt" kunnen zijn.

door Ewald Conspira

Het woordje 'geloof' is hierbij dan van belang. Alles draait in feite tegenwoordig om "de economie" en er is weinig in deze wereld dat zo weinig met ratio te maken heeft dan juist dit begrip: economie. De speculatiebeurs hangt van angsten en emoties aan elkaar. Paniek, desinformatie, onrust en angstige voorgevoelens zijn nergens zo aanwezig als op "de internationale beurzen". Gigantische privatiserings-operaties overal op de wereld schudden nogal wat leefgemeenschappen door elkander. In Zwitserland bijvoorbeeld zijn zojuist de eerste beleggingsfondsen van start gegaan die zijn gespecialiseerd in water (speculeren met watersnood dus). Een Franse ondernemer wordt eigenaar van "onze buslijnen", een NoordAmerikaanse speculant krijgt wellicht van alles te zeggen over "onze riolering". En "onze" Ruud Lubbers was toch voordat hij zich plotseling met internationale vluchtelingenstromen ging bezighouden "hoogleraar globalisering" aan de Katholieke Universiteit Brabant? Heftige kritiek wordt door deze meneer ineens geformuleerd jegens de onmenselijke behandeling -ook hier in Nederland- van vluchtelingen en asielzoekers. Zou hij nog minister-president zijn dan hoorden we ongetwijfeld heel wat andere standpunten van hem; wiens brood men eet diens woord men spreekt. Dat groeiende geloof in "de markt" leidt zichtbaar tot een enorm verlies aan kwaliteit van het dagelijkse bestaan en dit proces is overal ter wereld aan de gang.

Verzet jegens deze vorm van hyper-liberalisme is terug te vinden in de al een paar jaar geleden opgekomen "internationale beweging van anti-globalisten". Vrijwel elke internationale bijeenkomst van staten en/of multinationals sindsdien levert een flinke veldslag op. Eerlijk gezegd vind ik 't prachtig, al zijn stenen natuurlijk geen argumenten. Maar ach, naar argumenten wordt allang niet meer geluisterd. We leven in een vrij Europa ja, we mogen inderdaad zeggen wat we willen, er is alleen bijna niemand meer die luistert, dat is het probleem. Denemarken zegt nee tegen Europa, nou dan hou je toch gewoon opnieuw een referendum. Ierland zegt nee tegen Europa, ach, dan stel je die vraag volgend jaar toch gewoon nog een keer. Al jarenlang roepen Europese politici dat er aandacht moet komen voor de gevolgen van de eenwording van Europa. Iedereen moet zich volgens hen realiseren wat er allemaal aan de hand is. 't Heeft inderdaad lang geduurd. Eind tachtiger jaren zaten we hier in DenBosch in kraakkafé De Bunker dikke brochures te lezen en naar lezingen te luisteren over "Europa 1992", een aanstaande ramp. Nu is het al jaren zover en inderdaad, het is en wordt een ramp. De politionele repressie neemt toe, ondernemingen zijn uitsluitend bezig groter te worden, openbare voorzieningen worden uitverkocht, sociale voorzieningen afgekocht. Er dreigt een gierende inflatie en hoe Europa eruit zal zien na invoering van die ene euro is nog niet te overzien, wel dat er ongetwijfeld een kleine club mensen flink rijker van wordt en de grote meerderheid maar weer moet zien met welke kruimels ze genoegen moet nemen. Ik kan de neiging tot keien gooien naar MacDonalds en andere symbolen van globalisering vandaag de dag nauwelijks onderdrukken en denk dat al die opgepotte frustratie over de totstandkoming van dat "ene europa" er nu bij alle anti-globalisten uit aan het komen is, althans bij diegenen die deze ontwikkeling vanuit Europa mee vormgeven. Voor mensen uit andere continenten zijn exact dezelfde mechanismen aan te geven. Noord-, Midden- en ZuidAmerika worden ook steeds meer aan elkaar gekoppeld door vieze vuile speculanten en beroepspolitici. Nu we wekelijks het werkelijke gezicht van de staat zien ten opzichte van haar burgers, de beveiliging en verdediging van haar eigen elites middels traangas, knuppels, kogels en duizenden als ijshockeyers ingepakte politie-dienders wordt langzaamaan duidelijk dat die maatschappij van betrokken burgers echt bestaat. In tegenstelling tot wat de gemiddelde televisiekijkerster namelijk ziet is die beweging van antiglobalisten veel breder dan een stel hiphoppende jongeren. Vanuit hoeken en gaten van de wereld zie je steeds meer mensen actief in verzet komen tegen dat "toenemende geloof in de markt". Toch weer lichtpuntjes dus? Think global, act local, buurtcomitees, vakbonden, milieubeweging, spirituele en religieuze gemeenschappen, vrouwengroepen, potten en flikkers, noemmaarop, gazomaardoor. En nogmaals, uiteraard hebben al die keien en rellen geen enkele zin, maar dan toch weer die fraaie woorden:

"zij zeggen stenen zijn geen argumenten
en slaan met knuppels, bombarderen met sloopkogels
vergiftigen met chemie, verpesten met atomen
moorden met gevangenissen.

zij hebben gelijk, stenen zijn geen argumenten,
stenen zijn nog maar aarzelende pogingen,
om ons uit te drukken, in de enige taal
die zij verstaan

wij hebben nog veel te zeggen"

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 358, 20 juli 2001