Dom, dommer, D66

Democratie en bestuur moeten dichter bij de burger. Ooit was dat zo acuut dat er een partij voor opgericht werd. Een partij die nu ze op haar sterfbed haar kroonjuwelen eindelijk, deels, verzilverd ziet, ontdekt dat diezelfde kroonjuwelen verworden zijn tot een pil van Drion.

Een referendum zou de kwaliteit van beschaving en democratie verhogen; het zou de burger dichter bij het bestuur brengen. De eerste referenda liggen nu achter ons. De balans: De meeste ongeldig wegens te lage opkomst, andere via sluiproutes toch weer ondermijnd, en dan nu, afgelopen maanden, toch twee echte:
De gemeente Utrecht kocht een beeld voor een plein: een denkend haasje. Niet iedereen bleek daarmee gelukkig dus mocht het beeld naar een magazijn totdat in een referendum erover besloten zou zijn. Ter gelegenheid van dat referendum kregen Utrechters de keuze uit drie beelden. Het haasje en twee abjecte misbaksels.
De gemeente Zaanstad heeft diep nagedacht over hoe ze de Bijlmerbajes, die naar hun grondgebied gaat verhuizen, door de bevolking geaccepteerd kan krijgen. Het NIMBY spook waart. De geniale oplossing: Laat de burgers in een referendum zich uitspreken over een fake-locatie, een prachtig natuurgebied. Na de voorspelbare uitkomst sta je dan sterk om de gevangenis op de geplande locatie er doorheen te jassen.
Voordrachten voor burgemeester benoemingen zijn voortaan openbaar. Nu al is zichtbaar dat dit betekent dat zwaargewichten zich niet meer kandideren dan wel als voorwaarde stellen dat ze alleen kandidaat zijn indien de voordracht inzake hun naam toch weer vertrouwelijk is.

Als democratie verbeteren in dit soort opleuken blijft steken dient de veroorzaker van al dit fraais opgeheven. Exit D66. Maar gelukkig staat er weer een nieuw fris Trojaans paard klaar: Leefbaar Nederland.

Zand

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 363, 20 december 2001