"Nieuw flinks beleid"

een reactie

Als ex-gemeenteraardslid wilde ik wel eens lezen wat de heren Dozenvuller en Conspira over de raadsverkiezingen in Den Bosch te schrijven hadden (1). Al lezende vroeg ik mij af of Paul en Ewald wel wisten over wie ze het hadden. Kennen of kenden ze de politici van deze stad wel? Nu ga ik niet over of voor anderen spreken, dit laat ik aan hen over, ik spreek voor mezelf.

door Liesbeth van Malsen (2)

Afgelopen vier jaar, ja zo lang is de tijd dat je de burgers die jou gekozen heb mag vertegenwoordigen, was ik vaak in de stad. Nee, niet iedere dag, wel een paar maal per week. In de ochtend, middag of avond, soms twee keer per dag. Dan fietste ik (een auto heb ik niet) vanuit Den Bosch-Noord en kwam dan vaak opmerkelijke zaken tegen. Deze meldde ik meestal wel in een commissievergadering, maar helaas merkte de media deze niet op. De politicus op straat, in de wijk, het inloopschip, sociaal restaurant, een buurthuis, brede school, bij Vluchtelingen in Nood, hier schrijft men niet over. Let u maar op, alleen nieuws dat scoort, dat sappig is, daar lees je over. Misschien een idee om eens een commissievergadering bij te wonen, het is openbaar.
Wat jullie verstaan onder actie weet ik niet maar dit hoeft niet meteen "aanvallen" in de Graafsewijk te zijn. Je kunt ook actie voeren voor één of een paar burgers. Zo heb ik bijvoorbeeld vier jaar geleden gepleit voor actie in de opvang van burgers die tussen wal en schip dreigen te vallen. Eindelijk, er is nu een zorgteam, ze stellen vast dat er te weinig opvangplaatsen zijn. Dit is een klein voorbeeld. ook het behoud van de bushalte bij de Clockeweerde was een actie, waarvan akte.
Waar jullie de term 'slapend rijk' vandaan halen weet ik niet maar om maar weer bij mezelf te blijven, het slaat niet op mij. 's Morgens om 6.15 uur op de ligfiets naar Schijndel om te werken in de zorg, 's middags als vrijwilliger bij Vluchtelingen in Nood. Dus weinig slapen en rijk worden al helemaal niet. Hieronder mijn verhaal dat ik aan mijn collega raadsleden van Den Bosch voorgelezen heb toen ik afscheid nam als raadslid. Ook niets van gelezen in de media.

(uitgesproken op 12 maart 2002)
"Vorige week dinsdag fietste ik 's morgens om half zeven naar mijn werk in Schijndel en de donderdag erop fietste ik daar weer. Al fietsend bedacht ik me dat het anders was, ik fietste toen als niet herkozen gemeenteraadslid.
Bent u echter gerust, het voelt niet anders, de burgers hebben gekozen en na deze avond ben ik geen raadslid meer. Het is voor mij geen verrassing, mijn teleurstelling en verdriet heb ik al verwerkt. Afgelopen najaar ontstond binnen de SP het voordeel van de twijfel aan "verfrissend en nieuw" en toen wist ik dat de kaarten voor de komende vier jaren voor mij waren geschud. De heer Rabbae van Groen Links heeft dit ook mee mogen maken en wie dit een beetje gevolgd heeft weet wat ik bedoel, hij heeft het meerdere malen in de media verwoord.
De afgelopen weken beleefde ik dus duidelijk anders dan de meesten van u. Het koortsachtige campagnevoeren ging een beetje aan mij voorbij. Persoonlijk vind ik toch dat je vier jaar lang je best moet doen en niet alleen de laatste drie maanden, maar dit terzijde. Als mensen aan mij vroegen of ik al zenuwachtig was antwoordde ik naar waarheid dat mijn race al afgelopen was. Waar ik mij als voormalig SP- en tot vandaag Leefbaar Rosmalen/DenBosch raadslid wel zorgen over maak zijn de burgers van onze stad.
Leefbaar Rosmalen/DenBosch is verdubbeld, dat staat, maar als dit ten koste gaat van de SP, de Stadspartij en de PvdA voelt dat voor mij niet goed en daarbij denk ik vooral aan de burgers. Burgers beleven politiek toch meestal anders dan wij als raadslid denken, grote projecten gaan vaak aan ze voorbij. Wat vinden ze belangrijk? een bus die in hun wijk komt, de deeltaxi die een keer op tijd komt, een buurtwinkel die open blijft met daarin een postagentschap. Sommige burgers liggen wakker omdat er in hun wijk jongeren zijn die de dag met de nacht omdraaien, ouders liggen te piekeren wanneer zoon of dochter eens woonruimte krijgen zodat zij zelf ook eens op een lijst komen voor een ouderenwoning. Anderen wachten op huisaanpassingen of een trottoir dat verlaagd moet worden, een drempel die te hoog is, verlichting die het niet doet en ze vragen zich af waarom wijk A er wat onderhoud betreft zoveel beter uit ziet dan wijk B.
Het allerbelangrijkste is dat vooral de raadsleden die door de burgers gekozen zijn al dit klein leed eerst zelf waarnemen en er dan vervolgens iets mee doen. In de debatten tijdens de verkiezingscampagne kwam vaak het woord 'wijkbezoek' voor en ook 'communicatie met de burgers". Dit werkt dus niet twee keer per jaar met zijn allen de wijk in om te kijken of bekeken worden. Wanneer je echt contact met de burgers wil ga dan naar de supermarkt in een wijk, loop eens een buurthuis, brede school of moskee binnen of ga op de koffie in een verzorgings-bejaardenhuis en woon eens een vergadering van een plaatselijke vereniging bij. Dit zijn zomaar wat gratis tips over hoe de zaken die voor de mensen in onze stad zeer belangrijk zijn. Verlies dat vooral niet uit het oog, de kleine dingen, ook het genieten hiervan want onze stad heeft zoveel. Bijna ben ik aan het eind van mijn verhaal, een kleine tip wil ik de afdeling communicatie nog meegeven, dit gaat over de foto's van raadsleden. Pasgeleden kwam er iemand naar mij toe die ik nog niet persoonlijk kende, ik stelde me voor en zag verbazing op het gezicht van de ander, "oh, ben jij Liesbeth van Malsen?". Ze haalde mij er niet uit op de foto's, gelukkig in mijn voordeel, maar zo is het ook met de foto's in de gemeentegidsen en soms in de krant, het ziet er niet uit. Verder zeg ik niet dat ik alles zal blijven volgen, de tijd zal het leren. Nu blijft er verder niets meer over dan u alle goeds te wensen en over zo'n 1450 dagen zijn er weer verkiezingen, dus de campagne kan over 1300 dagen starten."

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 367, 26 april 2002