Hoe hoger de woningnood, hoe meer gebak

Met de inschrijving van de 10.000ste woningzoekende bij de woonservice (de samenwerkende woningbouwcorporaties) in Den Bosch is de taart over tafel gegaan. Wat een prestatie! "bij alle corporaties waren zo'n 11.000 woningzoekenden ingeschreven. Woonservice haalde binnen anderhalf jaar 10.000 inschrijvingen", aldus een zegsman van woonservice.

Dat wisten wij niet! Van die competitie. Wel dat er een grote woningnood was en is, dat weet iedereen die vrienden heeft. Want de woonservice mag dan wel heel trots zijn; bij 10.000 woningzoekenden kun je wel concluderen dat zo'n 10 a 20% van alle mensen alhier NIET naar tevredenheid woont. Daarmee verdient de woonservice inderdaad een vette slagroomtaart. Maar dan wel in het gezicht!

Woonservice claimt dat het nieuwe inschrijvings- en toewijzingssysteem succesvol is. Ze staaft dat met een eigen onderzoek waarin allerlei hoge scores van tevredenheid. De vraag is natuurlijk of zo'n onderzoek betrouwbaar is. Je eigen organisatie en beleidskeuzen evalueren zal immers nooit tot resolute afwijzing leiden. Satisfactieonderzoek noemen ze zoiets, en geen zich zelf respecterende club steekt daar nog geld in; want de uitkomsten zijn altijd hetzelfde: "wij doen het goed"; "wij zijn nodig". Nee, onafhankelijk onderzoek naar de uitkomsten en prestaties, dat is noodzakelijk.
Bij de start van het nieuwe woningtoewijzingssysteem is door de gemeenteraad besloten dat er na een jaar geëvalueerd zou worden. Is dit nou die evaluatie? Gewoon aan de woonservice zelf vragen hoe 't bevalt? Waar blijven die onafhankelijke metingen?
Vroeger (toen de woningtoewijzing nog onder regie van het gemeentebestuur viel) kon met keiharde cijfers worden duidelijk gemaakt dat diverse groepen woningzoekenden structureel achtergesteld werden op de woningmarkt. Interessant is nu te weten in hoeverre het nieuwe systeem daarvoor een oplossing heeft gevonden. En of er (zoals vroeger al bij andere gemeenten die zo'n nieuw toewijzingssysteem startten bleek) niet bepaalde groepen slachtoffer zouden worden van het nieuwe systeem.
En over de harde stelling van het gemeentebestuur destijds dat met het nieuwe systeem de kosten van inschrijving NIET hoger zouden worden, horen we natuurlijk niets meer. De gemeente zei destijds dat men nu weliswaar per jaar 35 piek moet betalen (ipv. eenmalig 20 piek) maar dat het door extra snelle toewijzing per saldo voor de woningzoekende even duur zou blijven. Toen al schreef Kleintje dat dit lulkoek was, en dat zal uit onderzoek (als iemand het lef heeft dat te starten) ook blijken.
SP en GroenLinks maakten over dit punt destijds nog problemen, maar bewijzen ook hier weer slappe knieën te hebben, want uiteindelijk laten ze het evengoed zitten. Zo lijkt het dat de politiek bij de start van de woonservice wel kritische geluiden wilde laten horen, maar het na de mooie stukjes in de krant het nu verder wel goed vinden. Het gaat niet om het uiteindelijke resultaat, da's allemaal zoveel moeite, weet je.
Er valt heel erg veel kritiek te geven op de keuzen van de woonservice en de wijze waarop e.e.a. wordt uitgevoerd. Die kritiek is ook regelmatig in Kleintje verschenen. Nog allemaal maar 'ns opnoemen? Och laat maar.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 327, 27 november 1998