Kennismaking gezocht...

Maak plaats, maak plaats, maak plaats... ze hadden zo'n ongelofelijke haast om van twee plaatsen één te maken, dat ze bijna waren vergeten dat we op papier in een parlementaire demokratie leven. 'Dan moeten we wel verkiezingen organiseren,' zei een lagere ambtenaar vanachter z'n buro. 'Nee, shit zeg,' galmde het kollege van Bee&Wee in koor, en als een echoput geïmiteerd door de gemeenteraad. Bijna had de Eerste Kamer nog roet in het eten gegooid, maar uiteindelijk kwam dan toch het verlossende woord: 'Maak van Den Bosch en Rosmalen een Siamese tweeling!' En aldus geschiedde. Lijsten werden gemaakt ter inventarisatie van het toekomstige Grootbossche bezit, met een perverse nieuwsgierigheid werd door Bossche burokraten vast de boekhouding van Rosmalen ingezien, en vergenoegd wreven zij zich in de handen. Zo'n samenvoeging is een mooi staaltje van zelfverrijking! Nieuwe woonwijken met villa's, penthouses, drive-in walhalla's, bedrijventerreinen, rondwegen, winkelcentra, aanplantboompjes, scholengemeenschappen, treinstations, fietsenstallingen, parkeergarages, zwemparadijsen, sportakkommodaties, siertrottoirs, rekreatieparken, wandelboulevards werden vast gepland en de tot dezelfde mafiose struktuur behorende projektontwikkelaars, aannemers, makelaars en bouwbedrijven hadden het niet meer van de pret. 'We moeten nog wel verkiezingen organiseren,' zei de lagere ambtenaar weer vanachter z'n buro, waarop het hele konglomeraat van zelfverrijkers de man omgekeerd in een prullenbak wilde zetten omdat hij de boel dreigde te verzieken.
Maar intussen waren ook de politieke partijen wakker geworden en werden eraan herinnerd dat hun taak eruit bestond de schijn van iets van een demokratie op te houden. 'Nee, shit zeg,' galmden zij in koor. Hier waren ze helemaal niet op voorbereid, te druk als zij het hadden met hun eigen belangetjes, interne roddeltjes, affairetjes en vooral lang uitslapen. Sommige partijen bleken al evenknieën te hebben in Rosmalen en in de duistere bossen van Hintham werd dan ook al spoedig stevig knietje gevreeën. Het lukte echter niet in alle gevallen tot een intieme relatie te komen, vooral in die situaties waar er meerdere Belangen op het spel stonden. Maar bij de partijen die tot een landelijke struktuur behoorden kwam het al snel tot een tweeëiige eenling, al dan niet onder druk van het landelijk partijbestuur, dat voor de gelegenheid ook even wakker was gemaakt. De eerste relatieproblemen ontstonden op het moment dat er kandidatenlijsten gemaakt moesten worden. Want wie zou straks de bevolking van Groot Den Bosch in een vergrote gemeenteraad mogen vertegenwoordigen? In achterkamertjes speelden zich de meest wanhopige, treurige, vernederende en niet-voor-het-daglicht-geschikte taferelen af, maar uiteindelijk kwam men er toch uit, dit alles ten behoeve van de parlementaire demokratie.
En zo ontstonden het Groot CDA, Groot VVD, Groot D'66, Groot PvdA. Maar een aantal partijen konden niet Groot worden. Groen Links organiseerde een referendum onder de leden, waarbij bleek dat zij onder die leden al waren aangetast door het machtswellust-virus, wat zich manifesteert in het willen leveren van wethouders. Bosch Belang en Rosmalens Belang konden met de beste wil van de wereld geen gemeenschappelijk Belang vinden en zagen geen andere oplossing dan voor het zingen de kerk te verlaten, zodat er meerdere Belangen bleven bestaan, ook al omdat Boschmalens Behang nou eenmaal geen gehoor is. En Knillis? Tsja, met het vergroten van het Bossche grondgebied werd de binnenstad natuurlijk relatief een stuk kleiner en dus ook de rol van deze klup. Bovendien troffen zij in Rosmalen minder karnavalvierders en minder fonteintjes en werd Knillis tot muurbloempje.
Voor de Centrumracisten was de uitbreiding van grondgebied geen nieuw gegeven, de drang tot Lebensraum zit hen in het bloed en intern regelden zij hun Operatie Barbarossa ter annexatie van Rosmalen. Wel ging dit gepaard met het gooien van de nodige Steenen, wat mot in de fraktie opleverde, iets waar het Brabants Dagblad ook nog een half jaar later achterkwam, hetgeen voor een krant van dit nivo nog redelijk snel is.
Ook de Socialistische Partij Den Bosch kwam tot een vrijage met haar evenknie in Rosmalen. Of ging dat andersom? Gezien de vrouwvriendelijkheid van landelijk topman Marijnissen, tentoongespreid in een interview met Nieuwe Revu, hulden beide afdelingen zich in korte, strakke rokken en hoge hakken en vielen elkaar onder de woorden 'met dat stuk zou ik het wel willen doen' in de armen. Vervolgens werden de partijprogramma's samengevoegd, waarin de Arbeitseinsatz een grote rol speelt, want reken maar dat zo'n samenvoeging werk oplevert voor de blanke arbeidersklasse!
Toen aldus alle partijen op de huwelijksmarkt tot elkaar waren gekomen, of er de voorkeur aan gaven de annexatie als vrijgezel tegemoet te treden, bleken toch nog niet alle belangen vertegenwoordigd. Ondanks alle ouwe lullen binnen de gevestigde partijen bleek het toch nodig het Algemeen Ouwelullen Verbond deel te laten nemen aan de komende gemeenteraadsverkiezingen. Per advertentie werden kandidaten opgeroepen voor de verkiezingslijst, waarvoor intellektuele bagage alleen maar als overbodige ballast werd beschouwd. Hoe ouwer, hoe gekker, zal men bij het AOV denken?
Een aantal Bosschenaren vond het beschikbare politieke potentieel nogal Zwak en richtte daarom Sterk op, aangevoerd door gevluchte lokale SP-topman John de Vogel. In een interview met radio Banzai bleek Sterk nogal zwak in de schoenen te staan waar het politieke uitgangspunten en ideeën betreft, zodat het nog maar de vraag is wat hiervan te verwachten. Voorlopig houden we het nog maar even op Vaag '95, ook al omdat de afkorting waar Sterk voor staat niet duidelijk werd. (STichting Energieke Rooie Knakkers? STeunt Elkanders Rechtvaardige Keutelarijen? Samen Tegen Een Reusachtige Kracht?... was de afkorting er nou echt eerder dan de betekenis, want zo komen we er natuurlijk nooit uit).
En dan meldde zich nog het Nederlands Blok voor deelname aan de uitwassen van de parlementaire demokratie, iets waar zij zelf een hekel aan hebben, maar soms moet je wel van je autokraties geloof afvallen, al is het maar om een drugsponton tegen te houden, dat tot veel rumoer aanleiding gevend deportatieoord. Extreem rechts is goed vertegenwoordigd in Den Bosch, hoe zal dat straks in Groot Den Bosch worden? Zowel CD als Nederlands Blok zullen vooral interesse hebben in de demografische samenstelling van de bevolking, en met het kies'recht' voor allochtonen zullen zij het nog druk krijgen, om maar niet te spreken over het feit dat Groot Den Bosch straks nog een asielzoekerscentrum rijker is, waar het natuurlijk ook weer wemelt van de drugsverslaafden, tasjesdieven en straatrovers.
De lijsten van de partijen werden opgesteld, kandidaten meldden zich konform de nieuwe kieswet met hun legitimatiebewijs, al dan niet op de Antillen aangeschaft, en dat was dat. O ja, er moest nog iets van kampagne gevoerd gaan worden. Toch? Of zou daarvoor geen budget zijn? Totnutoe is het angstwekkend stil in kampagneland, alsof de deelnemende partijen zelf het geloof in de parlementaire demokratie allang hebben opgegeven. Zoals gebruikelijk net voor de verkiezingen nestelt Groen Drab zich eventjes in een organisatie met een sociaal karakter, maakt Bosch Belang gebruik van de mogelijkheden zich als kollegepartner aan te bieden (naar verluidt volgt Louis Neefs op dit moment de schriftelijke kursus wethouder bij de LOI), worden er af en toe zelfs raadsleden in een woonwijk gesignaleerd, geeft de PvdA opdracht tot het vervaardigen van een grote hoeveelheid drukwerk dat straks weer als zwerfvuil op het Kerkpleintje over de Spaanse tegels dwarrelt, laat het CDA speciale missen opdragen om vooral Gods Zegen op haar werk af te roepen, imiteren de mannelijke raadsleden van Knillis fonteintjes in het voor een gulden te bezoeken openbare toilet aan de Parade, gaat Peter Claessen van D'66, inkognito en dus zonder snor, veel vaker naar de kroeg om potentiële kiezers een drankje aan te bieden, om er vervolgens twee terug te bietsen, worden kandidaten van de SP regelmatig in de Schilderstraat gesignaleerd, volgen de Nederlands Blokkandidaten zwemlessen om straks akties tegen het drugsponton te kunnen ondernemen, is de VVD bij Bolkestein in de leer om straks zowel de CD als het Nederlands Blok te kunnen pareren en rechts in te halen, en zo lijkt er toch sprake te zijn van iets van een verkiezingskampagne. Slachtoffers van de parlementaire demokratie van Den Bosch en Rosmalen: aan U het woord straks op 29 november. Maar ook daarvoor en daarnaar horen wij graag van u!!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995