Hebben & Zijn

Af en toe iets jatten uit een ander blad omdat er soms iets geschreven wordt dat direkt in het Kleintje kan. Zo kwam een Kleintje-abonnee in het Haags huis-aan-huisblad 'De Posthoorn' het volgende stukje tegen onder de kop "Hebben en Zijn":
"Aan de voorzitter van het College van Toezicht op de Sociale Verzekeringen (CTSV), mevrouw D. van Leeuwen, Zoetermeer.Lieve Dian, uit de kranten vernam ik dat je - ondanks je slechte functioneren als voorzitter van de CTSV, ondanks je gebrek aan kennis van de materie, ondanks je onvermogen een andere visie dan de jouwe toe te laten, ondanks je gekijf en ondanks je ruime hoeveelheid slappe was op de spaarbank - toch nog ruim zes ton hebt meegekregen bij je ontslag. Het is je van harte gegund. Men heeft immers ongelijk te beweren dat geld mensen verandert. In werkelijkheid ontmaskert het hen alleen maar. Toen ik hoorde dat je niet tevreden was met die zes ton dacht ik: gelijk heb je. Want hoe meer geld je hebt hoe meer je uit het oog verliest dat er dingen zijn die niet met geld te koop zijn. Bovendien: als je erg veel geld hebt hoef je tenminste niet in te zitten over al die mensen die buiten hun schuld zijn ontslagen maar die voor hun ontslag wèl goed werk leverden, wèl hart voor hun taak hadden en die over het algemeen wèl een beschaafde levenswandel ten toon spreidden. Nee, over die mensen hoef je je niet meer druk te maken. Want als je zó boordevol geld zit kan immers niemand meer van je verwachten dat je genoeg ruimte in je hart over houdt om je in te leven in de situatie van anderen, Werklozen bijvoorbeeld, die het laatste jaar onder toezicht van het CTSV steeds meer werden geconfronteerd met nieuwe kortingen, strakkere regels en overheidsdwang. Heb je het daar trouwens wel eens over met Luigi? Bij een goed glas witte port voor het knapperende houtvuur? Als burgermeester van Zoetermeer moet jouw echtgenoot toch ook begaan zijn met dit soort zaken. Of niet? Je mede-bestuurder Gerrit Jan van Otterlo lijkt me trouwens minder geschikt om een hartverwarmende bijdrage te leveren aan de oplossing van je problemen. PvdA-ers zijn over het algemeen zèlf zo druk op jacht naar de schat dat ze hun oorspronkelijke streven geheel uit het oog zijn verloren. Maar goed. je leek me nogal eenzaam de laatste tijd. Daarom heb ik voor de gelegenheid maar eens een gedicht voor je opgezocht. Het is van Ed Hoornik en het gaat zo:

Op school stonden ze op het bord geschreven,
het werkwoord 'hebben' en het werkwoord 'zijn';
hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
de ene werkelijkheid, de and're schijn.

'Hebben' is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
'Zijn' is boven de dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.

'Hebben' is hard. Is lichaam. Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

'Zijn' is de ziel, is luisteren, is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken,
en daarheen langzaam worden opgelicht.

(Ed Hoornik, uit 'Stenen', 1939)

Beste Dian. Ik hoop dat dit gedicht kan bijdragen aan de overwinning van je leed. Als je er niet uitkomt bel je maar. Dan maak ik nog wat geld over op je bankrekening. Veel liefs van je Julius Pasgeld.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 298, juni 1996