Skip to main content
  • Archivaris
  • 323

Nuke Pokon

Ron, je lult uit je nek. Eén ding: je verontwaardiging over mijn vermeende opvatting dat het doden van een varken ernstiger is dan het ontwortelen van groente: Ja, dat vind ik. Jij vindt dat het eten van groente even ernstig is als het eten van dieren? Welnu, dan mis ik je oproep tot kannibalisme. Jij eet dieren. Jouw keus. Je zal er vanzelf wel een enge ziekte van krijgen en ik treur daar niet om. Maar gebruik niet het argument dat je dieren eet omdat het eten van planten hetzelfde is. Want eet dan gewoon je buurvrouw op in plaats van haar kippen, da's dan ook hetzelfde.

En ik weet niet of jij dieren in je huis gevangen houdt, Pokon, (huisdieren in de volksmond) maar wat mij betreft schop je je kat in een penaltytrap tegen het plafond tot het bloed eruit drupt! Of leeg je je stofzuigerzak in je aquarium. Want da's toch hetzelfde als buiten over een grasveldje lopen, nietwaar? Al die zielige grasplanten die je dan bruut behandelt.

Kijk, zaken belachelijk maken kunnen we natuurlijk allemaal en ik moet toegeven dat dat mij ook niet altijd vreemd is. Maar vieze vuile gore stinkende vleesvreetzakken moeten hun kop houden over mensen die ervoor kiezen, voor pleiten zelfs, dat dieren met respect worden behandeld. De meeste lijkeneters weten dat ook wel. Die lezen mijn bijdragen in Kleintje Muurkrant met het schaamrood op de kaken en durven geen weerwoord te bieden omdat ze bang zijn dat het half vergane weefsel van gisterenavond hun hersenen al heeft aangetast. Ze zijn te suf, te apathisch en werpen vanavond weer een lading bitterballen door de strot in de hoop dat ze nooit meer hoeven na te denken over de oorsprong van al dat 'lekkers'.

Kom mij niet aanzetten met het gevoel van planten, Pokon. Zeg me eerst maar 'ns wat jijzelf voelt wanneer je niet door je lapje vlees heen komt omdat er nog een stukje spier inzit. En gebruik je fantasie dan maar 'ns in een voorstelling van dat dat stukje spier ooit een koe droeg. Een koe die niet eens in de wei mocht lopen, laat staan vrij was. Of wees zelf vooral consequent! Elke gehaktbal, speklap of biefstuk is één vingerkootje bij jezelf. Onverdoofd. Gewoon even afhakken, marineren en afbakken. Van je bloed kan je nog een overheerlijke bloedworst maken. Tegen de tijd dat je je hoofd moet afhakken: een geruststellende gedachte die je het water mogelijk al in de mond doet lopen: dat zit vol zult!

Joep Zwaard

Den Bosch

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 323, 17 juli 1998