Annexatie van Rosmalen?

Nog steeds is het onduidelijk of Rosmalen bij DenBosch gevoegd wordt. Spannende weken voor beroepspolitici en ambtenaren. Houden zij hun baan? Er is een hoop te doen in Nederland over stadsprovincies, samenvoegingen, annexaties endergelijke. In Amsterdam en Rotterdam maakten burgers met behulp van referenda duidelijk dat zij een kompakte stad willen houden. In diverse kleine dorpen in Nederland maakt de bevolking zich sterk voor handhaving van hun dorpskernen. Maar alles heeft met hetzelfde te maken. De trend van de afgelopen twintig jaar wil de landelijke overheid proberen om te buigen. In deze periode zijn zeer vele stevig-verdienende stadsbewoners 'naar buiten' getrokken. Aangezien er voornamelijk 'sociale woningbouw' werd neergezet in de grote steden om te voldoen aan de schreeuwende vraag naar betaalbare huisvesting, trokken diegenen die wat te verteren, koopkracht hadden dus, naar de dorpen rondom hun oorspronkelijke woonplaats. Zij bouwden daar villa's en bungalows, zorgden ervoor invloed te krijgen in de lokale politiek en hielden daarmee bijvoorbeeld de onroerende goedbelasting en andere plaatselijke heffingen laag. Het gemiddelde inkomen van de inwoners van zeer veel grote Nederlandse plaatsen daalde aanzienlijk. DenBosch is hiervan een mooi voorbeeld, het staat ergens onderaan de lijst. Dit scheelt het stadsbestuur een hoop inkomsten. Tegenwoordig heet de onroerende goedbelasting 'onroerende zaakbelasting' en deze is in verhouding met de omliggende dorpen in DenBosch behoorlijk hoog. Aangezien er echter zeer vele mensen rond het bestaansminimum zitten wordt er redelijk veel vrijstelling verleend en dat scheelt dus weer gemeente-inkomen. Dat is het belangrijkste argument voor de regenten van DenBosch om Rosmalen, en liefst ook Heusden, Vlijmen, ja zelfs Vught in te lijven. Dan komen er nogal wat hoge inkomens bij en wanneer je dan de onroerende zaakbelastingtarieven in die dorpen gelijktrekt met die van DenBosch dan scheelt dat vele miljoenen guldens. Zo op het oog lijkt dit een redelijk argument: de rijken zijn in het verleden de stad ontvlucht, ze blijven echter vaak wel gebruik maken van allerlei stadsvoorzieningen zoals bibliotheken, zwembaden, bioscopen en schouwburgen. Nu de armoede bij diverse grote steden, de veroudering en verpaupering van hele stadswijken, een steeds grotere rol gaat spelen lijkt inlijving van al deze rijkaards de reddende oplossing te zijn. Dat lijkt zo op korte termijn. Want waarom zou die trend van wegvluchtende kapitalen zich niet simpelweg voortzetten? De steden worden alsmaar groter, de dorpen worden stadswijken, de tussengebieden worden volgeplempt met woningen en het zit er dan dik in dat mensen met een dikke portemonnee opnieuw de grotere stad zullen gaan ontvluchten en zich met behulp van wapperende bankbiljetten opnieuw villa's en bungalows zullen aanschaffen op het resterende 'platteland'. En dan?

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 287, 7 juli 1995