Skip to main content
  • Archivaris
  • 312

De Getemde Bossche Draak

de occulte geschiedenis van DenBosch

Volgens het Centraal Planbureau verschuift het geloof zich in toenemende mate in de richting van middeleeuws bijgeloof. Een mooi voorbeeld hiervan is het boek "De Stad als Spiegel van de Kosmos" (1), geschreven door de 70-jarige Bossche architect Jan van der Eerden. Hij heeft reeds vaker over dit onderwerp gepubliceerd (2), maar dit lijkt zijn definitieve boekwerk met betrekking tot het onderwerp. De auteur bedankt onder andere Prof. Ir. H.M. Goudappel (3) en Prof.Mag.Arch. Peter Schmid (4), zijn belangrijkste geestverwanten.
Maar, waar gaat het over? Van der Eerden is ervan overtuigd dat je aan de (Bossche) stadsstruktuur overblijfselen kunt aflezen van verdwenen kennis; occulte boodschappen dus. In zijn proloog zegt hij: "Vanuit een spiralend omtrekkende beweging zal overeenkomstig de convergentietheorie van de parapsycholoog wijlen professor W. Tenhaeff, de veelheid van aspecten ons als vanzelf leiden naar hun innerlijke samenhang". En inderdaad, als vanzelf dwaal je via Egyptische piramides, Keltische mythen en zwarte madonna's naar het huidige 's-Hertogenbosch.
Iedereen die iets met de stad DenBosch van doen heeft zal veel plezier kunnen beleven aan dit boek. Het neemt je mee op een speurtocht naar de geheimzinnige oorsprong en occulte verwijzingen van de Bossche binnenstad. Zelf geloof ik er veelal geen hout van maar het is intrigerend prachtig om te lezen. Van der Eerden is echter wel degelijk "een gelover". Hij is in staat om aan de hand van geestenpaden (gebruikt door in trance verkerende heksen en sjamanen), leylijnen en onderaardse energie- en krachtstromen je wijs te maken dat er precies over de Grote Markt van DenBosch een "drakenpad" loopt: Van Peru naar Cornwall, via de Bossche Mèrt naar Mongolië... Hij neemt het ene na het andere fantastische denkbeeld over en kwebbelt daarop lustig verder. Hij is overtuigd van "buitenaardse beschavingen" en beschouwt de aardbol als "een bezield levend wezen met een eigen bewustzijn". Zo schijn je dus midden op de Bossche markt, jawel, in het puthuis, een bijzondere uitstraling van aardenergie te hebben. Mocht je met een wichelroede in de buurt lopen dan zal ie fors tekeer gaan. Hij heeft er blijkbaar geen boodschap aan dat wichelroede-onderzoek tot op de dag van vandaag geen enkel tastbaar resultaat heeft opgeleverd...
Met behulp van creatief lijnen trekken, magische astrologie en alternatieve geschiedschrijving tovert Van der Eerden de ene sappige anekdote na de andere uit zijn hoge hoed, tot aan de rand gevuld met een Umberto Eco-achtige inhoud (5). Zonder enige moeite 'bewijst' de schrijver van "de stad als spiegel van de kosmos" dat de stadsplattegrond van DenBosch feilloos past op de struktuur van de piramide van Cheops... hoe kan het ook anders. Van der Eerden maakt zich in dit boek kenbaar als een kritiekloos volgeling van de NoordAmerikaanse "helderziende" Edgar Cayce (1877 - 1945) en de Bossche architect is derhalve overtuigd van het feitelijke bestaan van "het legendarische Atlantis" en het "verloren gegane werelddeel Mu". Cayce (spreek uit "Keejsie") voorspelde de verrijzenis van Atlantis voor de kust van Florida in 1969 (dat heb ik dan gemist) en Christus-wederkomst in 1998 (nog even wachten dus). Met behulp van talloze vormen van getallenmystiek construeert Van der Eerden bijvoorbeeld ook de volgende these: "Als we in gedachten de noordelijke basislijn van de piramide van Cheops verminderen met 172 mm, dan blijkt deze een lengte te hebben van 230,081 meter. Deze maat blijkt ons te kunnen leiden naar een van de wellicht vele West-Europese steden die gebouwd schijnen volgens een kosmisch maatstelsel. Want deze maat van 230,081 meter is precies het achthonderdvoud van de Bossche voet, die 28,76013 centimeter meet". Maar bijvoorbeeld ook: "Niet minder merkwaardig blijkt de geografische ligging van de stad (DenBosch - kleintje) die werd gebouwd op een plek waarvan de breedtegraad met 51°41' noorderbreedte vrijwel gelijk is aan de hellingshoek van de piramide van Cheops, die 51°50' bedraagt". Nog een mooie cirkelredenering is deze: "evenals de inwendige maat van de Sint-Joriskapel op de oost-west-lijn een mystieke waarde vertegenwoordigde, is dat het geval met de maat van de mariakapel in de Sint-Jan. De afstand tussen de oostwand waar het zonlicht binnenviel en de westwand waar het wonderbeeld stond opgesteld, bedraagt 24 voet en symboliseert daardoor de cyclus van donker en licht in het aardse etmaal dat 24 uren telt. Als 24 wordt vermenigvuldigd met 6, het getal dat volgens Pythagoras de stoffelijke wereld van Tijd en Ruimte bepaalt, levert dit het getal 144 op, dat het Lagere principe van de Natuur symboliseert. Maar als 24 wordt vermenigvuldigd met het heilige getal 9, dan is de uitkomst 216, het getal dat het Hogere Principe van de Natuur symboliseert". Hallo, is u daar nog? En om van de diverse "graal"legenden via de "Lohengrin"sage op de Bossche Zwanenbroeders ("De Illustere Lieve Vrouwe Broederschap") terecht te komen is dan nog maar een peuleschilletje. Lust je overigens nog peultjes? Natuurlijk was de Bossche schilder Hieronymus (Jeroen) Bosch (ca. 1450 - 1516) een "gezworen zwanenbroeder" dus dat er zeer veel verborgen (occulte) kennis in zijn werk verborgen zit ligt voor de hand, toch? Heerlijk, al die weetjes, ditjes en datjes. Als geïnteresseerde in je direkte omgeving is het hartstikke leuk om door te lezen, dit boek van Jan van der Eerden, maar je bedenken dat dit alles bloedserieus is opgeschreven, door een heuse architect met medewerking van een aantal goed verdienende hoogleraren en professoren zorgt toch voor de nodige twijfel aan de heersende kijk op 'wetenschapsbeoefening'. Zo schrijft hij: "De energieën van geloof en innig gebed hebben zich daarna gehecht aan het mariabeeld dat vervolgens wonderbaarlijk genezende kracht ging uitstralen. Zo'n uitstralingseffect kan tegenwoordig als een wetenschappelijk aanvaard verschijnsel worden beschouwd, omdat het verwant is aan de waarnemingen en genezingen die paragnosten kunnen verrichten door het in de hand nemen van voorwerpen met een emotionele lading van niet ter plaatse aanwezige personen". Zo, dus dit is reeds wetenschappelijk aanvaard? Sinds wanneer dan? Zo schrijft Architect Van der Eerden zonder enig spoor van aarzeling: "Het effect van het herhaalde ritueel, dat als verschijnsel al vele duizenden jaren geleden werd gecultiveerd, werd door de Engelse natuurwetenschapper Rupert Sheldrake opnieuw gedefinieerd als 'morfische resonantie'. Het is inmiddels wetenschappelijk bewezen dat deze resonantie optreedt in 'morfische velden' die overal in de Kosmos voorkomen en informatie vasthouden, versterken en uitstralen". Oja, mijnheer Van der Eerden? Is dit wetenschappelijk bewezen? Wat een onzin! Ongetwijfeld zal dit boek goed verkopen, men wil nu eenmaal graag bedrogen worden. Maar nogmaals, heb je een beetje gevoel voor humor en dwaal je graag door de binnenstad van DenBosch dan zal dit boek je veel plezier verlenen. Of je er wat van opgestoken hebt is een geheel ander verhaal... Jan van der Eerden bemoeit zich heden ten dagen aktief met de herinrichting van de Bossche Binnenstad. Teruggrijpend op de enorme historie van deze stad verzet hij zich (overigens veelal) terecht tegen diverse moderniteiten. Hij zet zich bijvoorbeeld in voor het autovrij maken van de Parade onder de Sint Jan maar maakt zich dan wel weer een beetje belachelijk door allerlei middeleeuwse mystieke verwijzingen te willen opnemen. Net iets te veel van het goede dus allemaal...
Helaas is niet bekend wat volgens de auteur de diepere, verborgen, betekenis is van de zo parmantig rechtopstaande metalen structuur, die het nieuwe station van dit dorp van veraf doet herkennen. Of komt daar gewoon de drugsopvang???

noten:
1. De Stad als Spiegel van de Kosmos. Het geheim van 's-Hertogenbosch: de sleutel tot de ziel van de stad / Jan van der Eerden. - Utrecht: Kosmos-Z&K Uitgevers, 1997
2. Het geheim van de oude stad : een speurtocht naar de symboliek in de structuur van 's-Hertogenbosch / Jan van der Eerden. - Eindhoven: T.H.Eindhoven, 1985.
3. Professor Ingenieur Henk Goudappel was hoogleraar "urbanistiek" aan de Technische Universiteit te Eindhoven. Hij heeft zich altijd al voor "het occulte" geïnteresseerd. Dit blijkt bijvoorbeeld uit zijn interesse voor "de kennis" van (het racistische kruidenvrouwtje) Mellie Uyldert, zijn betrokkenheid bij de "Internationale Universiteit Lugano" (oftewel het Aquarius Centrum), zijn kursussen bij de Akademie voor de Hebreeuwse Bijbel en de Hebreeuwse Taal (van kabbalist Friedrich Weinreb 1910 - 1988), zijn hand en spandiensten aan de VIBA (Vereniging Integrale Biologische Architektuur te DenBosch) en zijn commissariaat bij Yakso.
4. Professor Peter Schmid is hoogleraar aan de Technische Universiteit te Eindhoven (Bouwtechniek) en evenals Professor Goudappel bij de VIBA betrokken (zie Kleintje 264).
5. De Slinger van Foucault / Umberto Eco. - Amsterdam : Bakker, 1989.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 312, augustus 1997