Kraaknieuws Den Bosch

Hier is het dan weer: het kraaknieuws uit Den Bosch. En dit nieuws gaat echt niet over chips of dinosaurussnoepjes. Nee, dit nieuws bevat de recente gebeurtenissen rond het in gebruik nemen van panden die onnodig leegstaan. Natuurlijk zijn die twee woorden onafscheidelijk van elkaar, want voor 'nodig leeg' moet je zoeken in de hoek van speculanten, huisjesmelkers, gemeente-instanties en nog meer van die criminelen in stropdas. Voor mensen die enig sociaal gevoel hebben en daar ook iets mee willen doen valt dit niet te tolereren.
Enfin, om maar meteen met de deur in huis te vallen, bij de kraak van het pand Muntelstraat 1 viel niet met de deur te vallen. Het pand was namelijk geheel dichtgemetseld op de begane grond. De kraak was op zaterdag 19 maart. Onder het mom van 'nobody can break the spirit of freedom' togen tientallen sympathisanten die ochtend naar Muntelstraat 5. Ver weg was het te kraken pand niet. Het betrof namelijk het aangrenzende pand Muntelstraat 1, dat al zo'n anderhalf jaar dichtgemetseld stond te verregenen. Dit pand verdiende een goede bewoning en één of andere funktie. Zo geschiedde. 's Nachts togen de huidige drie bewonersters het pand binnen, waarop ze de volgende dag (zaterdagochtend) een veel te korte ladder voor de 25-30 mensen naar beneden lieten zakken. Na enig geklungel en aanpassing was de kraak een feit. De politie en pers werden op de hoogte gebracht van het gebeuren en toen was het afwachten. Volgens het Brabants Dagblad werkten er geen journalisten in het weekend; omdat er geen nieuws is zullen we dan maar denken. Ik ga dan ook maar niet verder over dit reclameblaadje.
Enfin, de muur was er maar net uit, of er arriveerden overal van die lelijke witte met oranje auto's: het was de politie weer. Ze wilden gaan ontruimen wegens vernieling, om je ziek te lachen. Doe je je best om een huis een beetje op een huis te laten lijken, noemen ze het vernieling. Enfin, snel werd de deur dichtgebarricadeerd en werd er vanaf het zonovergoten dakterras toegekeken wat de juut zou gaan doen. Na enig gediscussieer en dom gepraat vertrokken ze langzaamaan één voor één. De kraak was alweer een feit.
De buurt reageerde over het algemeen zeer positief, behalve één of andere in vet druipende cafetaria, die luistert naar de naam Bon Appetit. Dat dit één van de smerigste cafetaria's in Brabant betreft zult u al eens ondervonden hebben. Zoniet, dan bent u gewaarschuwd. Als het aan de eigenaar lag waren we allemaal verdronken. Liever verdrinken dan doodgaan aan een overdosis vet, zullen we maar denken. Verder is er nog steeds niks vernomen van de eigenaar, de Gemeente, met aan kop de corrupte ambtenaar van Koesveld.
Verder brachten enkele buurtbewoners nog wat spullen naar het pand, die de bewonersters dankbaar in ontvangst namen. Binnenkort is tevens de feestelijke opening van het café dat dit pand eveneens herbergt. Na veel gegrap van voornamelijk tegen de bejaarde leeftijd aanlopende intellectuelen (die zelf ook de inspiratie van de kroeg nodig hadden om tot deze grappen te komen?, red.) moest het er toch eens van komen. Voel je je aangesproken?, dan ben je nu zeker uitgenodigd voor dit feest (misschien tref je er ook wat bejaarde intellectuelen tussen de energieke jongelui, red.). Dus pak je kans en waag je eens op straat.
Tot ziens op Muntelstraat 1...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 272, 15 april 1994