Mercenaries (003)
woensdag 23 juni-2004
Vorige week sleepte het in Londen gevestigde Aegis Defense Services een leuk ordertje binnen. Het sloot met de Amerikaanse Army Transportation Command een contract ter waarde van 293 miljoen dollar af. Met een onbeperkte uitloopmogelijkheid als de kosten die aan het betrokken project zijn verbonden uit de klauwen mochten lopen. En dat lopen ze, want Aegis wordt de coördinator van 50 andere privé-ondernemingen die in Irak aan zogenaamde bewaking doen en levert zelf zon 75 close protection-teams voor de bescherming van het Amerikaanse Project Management Office. Nou dan weet je het wel.
De club staat onder leiding van Tim Spicer,ex-luitenant-kolonel van de Britse Commandos. Geen onbesproken meneer, die Tim. In 1992 ontstond bijvoorbeeld een fors politiek schandaal toen twee van zijn manschappen een ongewapende 18-jarige jongen vermoordden in Belfast. Beide heren werden door de rechter achter het gaas gejaagd, maar Tim stayed by his men en deed luidruchtig kond van zijn verontwaardiging over het vonnis. Ook nog toen hij emeritus was en een eigen zaak was begonnen in de huurlingenbranche.
In die branche maakte hij een paar beruchte zeperds mee. Zo kreeg hij in 1997 in het geheim opdracht van de regering van Papua Nieuw Guinea om een rebellie in de kiem te smoren. Voor 36 miljoen dollar. Tim dacht het te kunnen klaren met een handjevol mensen. Maar dat liep minder goed af. Hij werd door het leger gearresteerd en het duurde even voor hij weer Britse bodem onder de booties had. Daar smeedde hij meteen het ijzer toen het gloeiend was. Hij verkocht dertig ton wapens in Sierra Leone. Dwars tegen een VN-embargo in. Maar je kan niet van de wind leven. Bovendien was volgens Tim de Britse regering vantevoren op de hoogte geweest van de deal. Dus niet piepen. Tony Balony moest ten tijde van de affaire flink zwabberen om het dek van het schip van staat weer wat toonbaar te maken.
Tussen al die heisa door moet Spicer met nog heel wat meer smerige zaken bezig zijn geweest, maar die haalden de pers niet. Hoe dan ook, het is bijna ongelooflijk dat zon houwdegen de grootste order heeft binnen gesleept die tot nu toe in Irak is vergeven aan bewaking. Het is goed om te weten dat de jongens van Kamp niet alleen staan in hun strijd voor rust en orde in het post-saddammale Irak. En niet te vergeten de democratie. Wat die in dit geval ook voorstelt.
