Schilderachtig (002)
zaterdag 6 maart-2010
Om duidelijk te maken dat de story rond Noortman, Van Dedem en Hafmans niet zomaar uit de hemel is komen vallen gaan we terug naar 14 augustus 2001. Op die wonderschone dag zetten wij het artikeltje Het luchtje bij TEFAF is geen Chanel op de wereld. Daarin trokken wij de niet zo deftige connectie naar boven tussen de avontuurlijke ondernemer Simon Visser en Albert Vandervelden. Een Luikse kunsthandelaar die zijn nering nog steeds uitvent via zijn gallery La Mésangère. Visser was een specialist in het nachtelijk ontruimen van met name Franse en Belgische kerken en kastelen. En hij had geen headhunter nodig om kapitaalkrachtige klanten te vinden voor zijn frivool verworven antieke spulletjes. Want Vandervelden was niet de enige onverlaat die in Simons klapper prijkte (1).
Maar rond die tijd begon een legertje rogatoire Franse smurfen Simon angstig dicht te naderen. Hij werd ervan beschuldigd een partijtje middeleeuwse religieuze beeldjes achterover te hebben gedrukt en stond op het punt te worden uitgeleverd. Zijn advocaat huurde een speurneus in en die trof net op tijd de bewuste beeldjes aan in een oude Citroën. Simon van het haakje. Vandervelden even in onze spotlights. En dat was het. Case closed. Maar er was meer. En dat zou gaan om een andere Nederlandse connectie van Vandervelden: Theo Daatselaar. Een vroegere autohandelaar uit Utrecht die door zijn zwager werd omgekat tot kunstdealer en het zelfs bracht tot kunsttaxateur. Wordt heel leuk. Stay tuned.
1. Zo krijgen wij bijvoorbeeld een heel apart gevoel van binnen bij het teruglezen van Boegbeelden van de TEFAF dd. 9 april 2002, waarin een hoofdrol was weggelegd voor twee Duitse gietijzeren herten, die in de tuin van Dolf baron Sweerts de Landas Wyborgh stonden af te koelen.
