Goud

donderdag 8 mei-2003
Ed Fagan is een advocaat in New York. Hij heeft de afgelopen jaren globale bekendheid gekregen door enorme schadeclaims tegen o.a. Zwitserse financieel economische grootmachten als de Union Bank, Crédit Suisse, Novartis en Nestlé wegens het stiekem steunen van het apartheidsbewind en discriminatie. Ed heeft dinsdagavond bij een rechtbank in New York een nieuw claimpje gedeponeerd van in totaal 7,4 miljard. Nu namens Zalumzi Singleton Mtwesi en 500 collega’s van hem die hun voormalige werkgever Gold Fields, de op één na grootste goudmijn in Zuid-Afrika, beschuldigen van folter, slavernij en het willens en wetens blootstellen aan giftige chemicaliën, dampen en radio-actieve stoffen als uranium. Wat dat laatste betreft: de arbeiders kregen water te drinken dat als koelwater had dienst gedaan voor de graafmachines. En die zijn in de koppen voorzien van uranium vanwege de hardheid van dat materiaal. De leiding van het bedrijf moet als stelregel hebben gehad: Wat goed is voor een graafmachine, is ook goed voor zwartjes. Een gouden vondst.

Gold Fields heeft inmiddels al laten weten dat Ed een beetje in de war is. Volgens haar heeft het oordeel van een Amerikaanse rechter namelijk geen rechtsgeldigheid in Zuid-Afrika. Het zal dus nog wel even duren voor de werknemers, van wie een deel al ten dode is opgeschreven, hun recht
halen. Daar weten we overigens in Nederland alles van. Zo hebben we bijvoorbeeld al tijden niks meer gehoord van de claims van de slachtoffers van de Bijlmerramp die onder andere door mr. Bob van der Goen worden vertegenwoordigd. Als we het goed begrepen hebben een advocaat die zich momenteel bezighoudt met het in leven houden van klein pluimvee. En -hoewel onvergelijkbaar wat leed betreft – is het ook al een tijd stil rond de schadeclaim inzake Nina’s World Online waarvoor de heren Hammerstein en Spong ooit in het krijt zijn getreden. Mogelijk iets te druk geweest met LPF-perikelen. Hoe dit ook zij, wie moet dokken doet dat niet graag. Eigenlijk voor geen goud.