Berliner bollen en peak democracy

woensdag 16 juni-2010
Zoals wij onze Haagse stolp hebben, kennen onze oosterburen de Berlijnse stolp. In zulke biotopen worden plannen gesmeed en bediscussieerd, wordt gekletst over de hoge lonen, de uitkeringen, dat gedoe. En jawel, onder elkaar komen ze uit de kast. Dan krijg je te horen wat men werkelijk denkt en wil, wel uiteraard in nette bewoordingen.
Zoals: het Westen bevindt zich in een toestand van een soort peak democracy, uitputting van de democratische energie en erosie van de democratische instituties. In gewone taal: politici en politiek zitten bij de pakken neer en ondertussen verschijnen dictatoriale trekjes.
Of: de vraag is of er buiten de bestaande orde bepaalde reserves kunnen worden aangeboord om de democratie te verjongen. Tja, een facelift van parlement en democratie zou helpen en daarvoor moeten we die maar even buiten de orde verklaren. Hoe nuttig een dictatuur kan zijn.
Vreemd is het niet dat de spreekbuizen van het bedrijfsleven in die stolp openhartig zijn. Zij vragen zich af of de parlementaire democratie wel bestaansecht heeft in de concurrentiestrijd met landen als China en Rusland.
Zou die discussie op het Binnenhof anders gaan?