Vol verwachting

maandag 13 november-2006
Het komt niet als een links afgeslagen maansonde uit de hemel vallen: de tsunami van slap gelul en boerenbedrog die elke dag op ons af komt bulderen dankzij moderators als de zo keurig van achter de knoopjes van zijn pak orerende Bram Schilham, de wanhopig naar zijn aardappelschillertje zoekende Maurice de Hond, de voor een potje Billard um halb zehn gepolitourde Frits Wester, force mineure Clairy Polak enzovoort enzovoort en niet te vergeten een circusstoet aan spindoctors. En hoe het komt komt het, het komt voormekaar. Jan Peter Klootviool, de schrik van het Domburgse hotelwezen, wordt dankzij of ondanks hun inspanningen weer premier. Met vliegend vaandel. De hele bak ellende is vergeten. Het ergste was zonder een spoor twijfel hoe hij op een onzalige morgen als een ongelooflijke oetlul die Bush een hand gaf. Wat nou VOC-mentaliteit? Wat nou dynamiek? En dan ook nog een beetje gereformeerd staan te zoenen met puppy Bridget en Endstra-babe Katja, je als een dodo laten tutoyeren door Jan Smit en meer van dit soort vreselijkheden. Zelfs de Belgen hebben door dat JP in de Efteling thuishoort. En dat verschijnsel gaat straks dan aan zijn vierde kabinet in vier jaar beginnen! Den Haag is net Rome. Oké, we hebben nog niet de beschikking over een Luxuria of een Cicciulina, maar met Van Oudenallen en Klootviool zijn we al aardig op weg.
Nog even een vleugje serieuze politiek. Het zal u niet zijn ontgaan dat aan de overkant van de plas de Democraten terug zijn aan het parlementaire front. Een paar rausdausers uit de club van de dames Pelosi en Clinton hebben inmiddels al aangekondigd dat zij een enquête willen instellen naar de manipulaties die hebben geleid tot de oorlog in Irak. Oftewel, wie waren er verantwoordelijk voor de barre leugens over Saddammeke? Dat ie een paar exquise chemische en biologische hoofdgerechten had klaar staan om bij ons op het bord te deponeren, dat ie gele cake in Niger had gekocht voor een nucleair toetje en dat ie dikke mik was met de Saoedische directeur van het Flying Circus. Die enquête zal niet alleen gevolgen hebben voor George B., maar ook voor zijn Britse partner Tony B., de Victor en Rolf van de nu al meer dan 3½ jaar durende tournée in Bagdad en omstreken.
Vraagje voor het thuisfront: Heeft die Democratische speurtocht ook gevolgen voor Jan Peter B.? Hoezo? Nou, hij stuurde indertijd een stel moderne VOC-ers naar Irak ondermeer naar aanleiding van een briefje van Tony B., waarvan de inhoud tot nu toe geheim is gebleven. Verder werd onze charismatische leider tot die stap gedreven door oekazes van onze eigen inlichtingendiensten. Oh? En kwamen die dankzij Frans van Anraat of zo zelfstandig tot dezelfde mallotige conclusies als hun geallieerde collegae? Of waren ze adequaat bijgepraat door die collegae? Wat is hier eigenlijk achter de schermen allemaal gebeurd?
Het wachten is op de Democraten. De Amerikaanse. De 66 Nederlandse hebben zichzelf verder gedecimeerd dankzij hun van verbluffende visie getuigende beslissing om te participeren in een asociaal kabinet. Het duurt natuurlijk nog wel een tijdje, maar vol verwachting klopt ons hart.