Skip to main content

Naïef (002)

09 april 2017

zaterdag 16 september-2006
Volgens meneer Berlijn, de hoogste boy van het Nederlandse leger, zat die kolonel Vermeij gewoon uit zijn zweterige kraagje te lullen. Wat nou dweilen met de kraan open in Uruzgan? Het gaat hartstikke goed daar. Oké, we hebben nog nooit zoveel munitie afgeschoten als de laatste tijd. Maar dat was niet in Uruzgan zelf, dat was bij de buren. En dat doen we omdat onze aanvoerlijnen in gevaar kwamen. Beetje raar, want als je op het kaartje kijkt moet onze rotzooi van de andere kant komen. Maar meneer Berlijn heeft ervoor gestudeerd en wij zitten in Den Bosch.
Natuurlijk is door al dat rollebollen met die Talibandoleros niet zo erg veel terecht gekomen van onze huis, tuin en keukenmissie. Dus jammer maar helaas, nog geen trapveldjes voor kleine Haji al Cruijffies, geen Abu Khalid Brugman keukens, geen Juma Mohammad Tomado friteuses of een dependance van Wageningen om die boertjes daar te leren hoe ze wortelen, bieten en boerenkool moeten verbouwen. Zijn we allemaal nog niet aan toe gekomen. Maarrrrrr, volgens meneer Berlijn is er wel degelijk hoop. Twintig (!) inwoonsters van Uruzgan zitten op handwerkles bij een of andere durfmuts en er is een ambulance gerepareerd. De sirene doet het weer. Asjeblieft, kan je zien dat we niet voor Jan Ahmed Lul al die poen in de Kampfmissie stoppen. Als we daar over een paar jaartjes oplazeren kunnen in ieder geval twintig (!) Afghaanse dames een beetje fatsoenlijk macrameeën. En als ze zich onverhoopt daarbij in hun vingers prikken, kunnen ze met hun eigen loeiende ambulance vervoerd worden naar een tent van de Halve Maan. Naïef? Meneer Berlijn? Echt niet.

Klik hier om uw reactie toe te voegen
09 april 2017