Snoepjes uit de liquidatiewinkel (011)

donderdag 9 april-2009
Waar denk je als brave volgeling van Jan Peter Dodo aan bij het woord Semtex? Bommen. Boeven. Baarden. Zoiets. Moet je toch dit gesprek effe lezen tussen een paar verhoorsmurfen en Mario Osogna. Een antieke uitbater van een Italiaanse taverna in Mijdrecht, bij wie je na zijn inburgeringsjaren in plaats van geraspte kaas ook wel eens iets Colombiaans op je tagliatelle kon bestellen.

Smurf: ... En toen kwam Freek met het verzoek van: kunnen wij wat spullen bij je kwijt? Dat was in 1990?
Mario: In elk geval voor 1993.
Smurf: Wat hebben ze allemaal neergezet behalve die Semtex?
Mario: Alleen dat. Het was in melkbussen van 50 liter.
Smurf: Zat het daarin?
Mario: Ja, die zaten helemaal vol. Twee melkbussen en nog een jute of plastic zak. Ik schat dat in elke melkbus wel zo'n 100 kilo kan, niet? Ik kon ze niet optillen. Het was in ieder geval genoeg om het hele dorpje te laten ontploffen.
Smurf: Twee melkbussen en wat los in een jute zak zei je.
Mario: Ja een jute zak. Die was geplastificeerd. En die was helemaal nat. Toen gingen mijn lampen branden en ik ging daar kijken. Ik dacht "potverdikkie!" Ik ben militair geweest. Zulke dingen heb ik in handen gehad als wij moesten oefenen. Ik dacht: "Godverdorie, dat is geen klei!".

Hollandser kan niet. Semtex in een paar melkbussen. Later heeft Mario op aandringen van zijn zoon Enzo aan Freek verzocht om de boel te komen weghalen. Een operatie waarbij al dan niet per ongeluk een zakje bij Mario achterbleef. Datzelfde zakje zou halverwege het eerste decennium van deze eeuw nog stevige impact gaan krijgen op het in rustige life & cookingsferen terechtgekomen leven van Freek. Een oude gap van Jesse Remmers, Greg's son. Meer daarover in volgende afleveringen. Stay tuned.