Pegels

vrijdag 9 mei-2003
Blijkbaar begint het bij sommigen in de VS toch te steken dat een heel assortiment gebraden pluimvee de Amerikaanse onderneming Halliburton dezer dagen de bek invliegt zonder dat de leiding ervan aan de ober heeft gevraagd wat er op het menu staat. Logisch. Inmiddels is namelijk gebleken dat het contract dat KBR, een volle dochter van vice-president Cheney’s piratenclub, in Irak heeft verworven heel meer wat meer impact heeft dan alleen maar het blussen van de brandende oliebronnen. Naar nu pas blijkt mag KBR voorlopig ook de bewuste olievelden runnen alsmede de distributie van de verschillende olieproducten. In wezen overigens niet veel anders dan ze voor de “bevrijdingsoorlog” ook al deed. Net als in Iran en Lybië. Landen die volgens de simpele ziel die tegenwoordig het Witte Huis bezet houdt het internationale islamitische terrorisme steunen en al jaren onder een Amerikaanse boycot zuchten. Dat weerhield Cheney er niet van om via listige frutsels op de Kaaimaneilanden toch lucratieve zaakjes te doen met de Hitler van Baghdad, de achterlijke mullah’s uit Teheran en de geitenwipper uit Tripoli. KBR verwierf de huidige order dankzij handjeklap met het US Army Corps of Engineers. Ook al geen onbekende in het Midden-Oosten. Zo was het Corps bijvoorbeeld in 1977 al betrokken bij het optrekken van de King Khalid Military City. Een gigantisch militair complex in Saoedie-Arabië waarin ook Hollandia Kloos participeerde. Misschien was de tegenwoordig als VN-vluchtelingenherder door het leven gaande Lubbers wel zo pissig op Bush omdat zijn fiere Hollandia via Aruba of zo nu niet mee mag doen in Irak. Het hemd is nu eenmaal nader dan de rok. En dat geldt zeker voor Cheney die shit heeft aan alles wat over hem en Halliburton wordt gepubliceerd. Inclusief de handel in drugs, waarvan KBR al tientallen jaren wordt beticht. Zoals ook nu weer bij de strijd om de overname van de Roemeense staatsoliemaatschappij waarbij de Nederlandse NAVO-overste Matser en zijn makkers zo trouw als muilezel dienden (zie de serie “De Brusselse Connectie”). Maar hé, van ethiek kan je niet eten. Het gaat tenslotte allemaal om de pegels.