Een losse Beer

dinsdag 19 februari-2008
Wikileak.org. is een site naar ons hart. Lekt op grote schaal documenten die de eigenaren ervan liever binnenboord hadden gehouden. Onlangs werd de Zwitserse bank Julius Baer in de bloemetjes gezet. Uit een bescheiden zondvloed aan gegevens bleek dat het betrokken spaarvarken tot de imposante speknek betrokken was bij het wegsluizen van poen naar de Cayman Islands. Die poen was van stinkend rijke klantjes, die door Baer netjes werden gefaciliteerd om via dat lieflijke oord een container meloenen wit te wassen en vooral de heer P. Fiscus een oor aan te naaien.
De betrokken documentatie was aangeleverd door Rudolf Elmer. de voormalige vice-president van het berenfiliaal op de Caraibische paradijsjes. Waarom? Nou, Rudolf had eind 2002 de zak gehad. Misschien nog zo erg niet, maar volgens hem had zijn ex-werkgever nagelaten de verschuldigde narigheid aan sociale premies en ziektekostenverzekering te betalen. Dus zat ie met wat peertjes.
Een conflict was geboren en Baer stuurde een stel zonnebrillen in dikke BMW's achter Rudolf aan. Om te kijken of ie iets ongerechtigds uithaalde en om druk uit te oefenen. Daar werden Elmer en zijn gezin licht ongesteld van en ze deden aangifte van stalking en bedreiging. Bovendien beschuldige Rudolf zijn voormalige werkgever van een poging tot omkoping, nadat de bank hem 500.000 Zwitserse frankskes had geboden om hem verder zijn bek te laten houden. Het OM zag er niks in. Maar wat wil je als je land leeft van spaarvarkens.
Elmer greep naar krachtiger middelen. Hij zorgde in 2005 voor een paar frisse onthullingen over Baer in Wall Street Journal en de Financial Times. Ja, daar zeilde hij de petoet voor in wegens het gaten schieten in het Zwitserse bankgeheim. Nee, nee, zei Rudolf, ik ben heul legaal aan die gegevens gekomen op de Cayman Islands. Dus heb ik het Zwitserse bankgeheim niet geschonden. Die zaak loopt nog. Leuk is wel dat de Zwitserse FIOD-boys wel driftig konden neuzen in de files van Elmer, maar niet in die van Baer. Bankgeheim, begrijpt u.
Een van de klantjes van Baer die gretig gebruik maakte van de fiscale faciliteiten was trouwens een oude bekende van Kleintje Muurkrant. Swisspartners Investment Network. Een investeringsvehikel waar de vindingrijke Nederlanders Dirk van Riemsdijk en Jan Willem van Lanschot ooit furore maakten (1). Dirk is uit de annalen van de club verdwenen, maar Jan Willem zit er nog. Uiteraard ontkennen Baer en Swisspartners dat zij betrokken waren bij zoiets schandelijks als witwassen en belastingontduiking. Maar inmiddels is Wikileaks wel bijna overal ter wereld van het internet gekegeld, is na talloze digitale aanvallen bij de server in Zweden ineens brand geweest en loopt er in Californie een door Baer aangespannen proces tegen Wikileaks om de site in de VS op zwart te gooien. Tja met varkens valt niet te spotten. En vooral niet als het om een beer gaat. Stay tuned.

(1) Moet u eens kijken naar het artikel "Aan de achterzijde van de beursfraude"" (deel zeven) uit Kleintje Muurkrant nummer 327 en op de site van de Morgenster. Dateert uit 1998 en ook toen bleek al dat geld niet stinkt.