Het olie voor voedsel schandaal

maandag 23 mei-2005
Oil-For-Food is de naam die dan opduikt in de media. Vooral in Amerika is het een van de items van rechts, waarbij de naam van Khofi Annan, de secretaris generaal van de VN, of de VN zelf gebruikt wordt om aan te tonen dat die corrupt, vies en voos is en dat deze organisatie snel moet worden verbouwd. Regime-change onder leiding van de nog te benoemen ijzervreter Bolton, ook wel bekend als de suck-up-guy. Oftewel trappen naar beneden en likken naar boven. Gezien zijn staat van dienst is dit blijkbaar de houding waar je in politiek en beroepsleven ver mee kunt komen.
Maar terug naar het schandaal. Ooit wel eens gehoord van Bay Oil uit Houston? Statutair gevestigd in de Bahamas, met filialen in Zwitserland en Luxemburg. De voorzitter ervan is Augusto Giangrandi, woonachtig te Florida. Recentelijk werd een deel van de leiding van dit bedrijf door de Amerikaanse justitie gearresteerd, onder beschuldiging van betrokkenheid van corruptie bij het olie voor voedsel programma. Augusto ontsprong de dans, maar hij weet van de hoed en de rand. In 1983 werd Augusto een naaste medewerker van Carlos Cardoen, een Chileense wapenhandelaar, en ging op creatieve manier aan de slag in de exporthandel. Gewone mensen zouden het smokkelen noemen. In eerste instantie ging het om zirconium, en de route was van de VS naar Irak. Zirconium wordt gebruikt bij clusterbommen, maar ook als explosief bij ondergrondse mijnwerkzaamheden. Augusto verklaarde dat het zirconium naar Chili ging, maar het verdween naar Irak. Daarnaast was hij werkzaam voor de CIA om ander militair materiaal naar Irak te smokkelen. Geen loze kreet, maar een verklaring uit de mond van een medewerker van de Nationale Veiligheids Raad ten tijde van Reagan: Howard Teicher. En later werd Augusto genoemd bij het schandaal van de Banco Nazionale del Lavoro en de landbouwkredieten (ook al voor Irak’s oorlogsvoering).
Cardoen had nog wat maatjes in de exporthandel. Richard Secord en Ishan Barbouti. Zij zorgden voor de levering van cyanide van Product Ingredient Technologies in Florida naar Irak. Daar werd het een onderdeel van zenuwgas. In het begin van de jaren negentig overleden een drietal journalisten die onderzoek deden naar Cardoen. Eén ervan was Jonathan Moyle. Hij werd hangende gevonden in een kast in zijn hotelkamer in Santiago, Chili.