Staalhard ontroert met sprookje "IJsbrands thuiskomst"

woensdag 31 oktober-2007
Staalbankiers, sinds 1994 onderdeel van de Achmea Groep, was de afgelopen jaren in voldoende schandalen verwikkeld om ermee te kunnen kwartetten. Bij pogingen het bezoedelde blazoen schoon te schrobben wordt via de media een overmaat aan reclameprietpraat uitgestrooid, pas nog op Radio 1: "Betrokkenheid is niet vanzelfsprekend. Daar ziet IJsbrand, als bestuurder van een stichting die kansarme kinderen helpt, schrijnende voorbeelden van. Gelukkig vond hij bij Staalbankiers mensen rond de tafel die meer doen dan luisteren. De financiele toekomst van de stichting kreeg een stevig fundament. De rust die dat meebracht sprak IJsbrand enorm aan. Dat wilde hij ook voor zichzelf en zijn gezin. Zo ging hij in gesprek met Staalbankiers over zijn prive-financien. Na elke ontmoeting groeide het vertrouwen. Er werd een persoonlijk plan gemaakt met zijn bankier en diverse specialisten. IJsbrand had het gevoel alsof hij na een lange tocht eindelijk thuiskwam en dat had een bank bij hem nog nooit voor elkaar gekregen. Staalbankiers: bankiers met inlevingsvermogen."
Het is dat de reputatie van de bank bekend is, je zou het er anders toch nauwelijks droog bij houden. Er moet trouwens wel geld worden meegebracht om van de betrokkenheid en het inlevingsvermogen van Staalbankiers te mogen genieten: "Staalbankiers is een gespecialiseerde private bank welke (...) haar diensten verleent aan vermogende particuliere relaties (...)". Voor van dat volk dus dat de samenleving leegrooft om zich vervolgens te verlekkeren aan het helpen van de daarmee door henzelf kansarm gehouden kinderen, terwijl een fatsoenlijke arbeider of een keurige uitkeringsgerechtigde ondertussen allerminst hoeft te rekenen op welke betrokkenheid van de bank dan ook: "Tot onze clientenkring rekenen wij onder meer ondernemers, directeur-grootaandeelhouders, partners in een maatschap, professionals en topsporters". In de woorden van de Haagse burgemeester Deetman: "De kernactiviteit is vermogensbeheer. Private banking voor vermogende mensen. Anders gezegd: je moet wel een paar centen hebben om hier te bankieren". De vroede vader zei nog wel meer in zijn toespraak van 17 oktober 2006: "De bank is jarig! De bank bestaat 90 jaar! Dus van harte gefeliciteerd! Den Haag is daar trots op en is daar blij mee" en in het kader van door hem "aangetroffen overeenkomsten tussen de jarige bank en de gemeente Den Haag": "De geregistreerde misdaad in Den Haag is met circa 16 procent gedaald en dat bij ongewijzigd aangiftebeleid. Dat is toch een mooi 'rendement' om in bankierstermen te blijven. Vermogensdelicten - ook dat moet u aanspreken - (daar bedoelen we mee overvallen, straatroof, woninginbraak en autokraken) zijn met een derde gedaald!" Wellicht dat ook onderzoek van de AFM en de inval door het O.M. een jaartje eerder daaraan bijdroegen? Deetman, in zijn dolle vreugde: "Een bank als Staal Bankiers is een parel binnen het hele aanbodpakket van financiele diensten in onze stad". Enkele (historische) parels aan de kroon van de bank zelf zijn illustere namen als van Eddy de Kroes en Ed Maas, zie hier voor meer.
Maar kom, laten we niet op alle slakjes Bocasan stapelen en Staalbankiers een welgemeend advies ten gunste van zijn nieuwe client geven: wat IJsbrand vooral nodig heeft is een goede gezinstherapeut zodat hij weer rustig thuis kan komen bij zijn familie in plaats van het geldpakhuis van oom Dagobert als de daarvoor meest ge-eigende plaats te zien. En kan "Achmea ontzorgt" dan meteen ook een goede psychiater voor die reclameschrijver regelen?