Sinterklaasverhaal (002)
donderdag 17 november-2005
De tabberds van de Carlylegroep lieten dus in 1988/1989 een leuk pakketje met zenuwgas door de schoorsteen van Saddammeke glijden (1). Kon ie die shiïtische rotjongens van Iran eens even flink van jetje geven. De een geeft zijn kinderen een sabeltje om zich op straat te kunnen manifesteren, de ander geeft wat zenuwgas. Whats the difference?
De verpakking van die zenuwentroep en de vriendelijke begeleidingsbriefjes van de tabberds werden na de inval van de Amerikanen teruggevonden in Al Quaa Quaa. De verpakking en de briefjes met de hartelijke groeten van de Carlyle-Sinterklazen kwamen keurig op een stel DVDs terecht en worden nu bewaard in San Francisco. Om een beetje in de heiligensfeer te blijven.
Er lagen overigens in Al Quaa Quaa ook nog wat tonnetjes explosieven, maar die waren tijdig weggehaald bij de komst van de Angelsaksische troepen en worden nu onderandere gebruikt in die venijnige bommetjes langs de weg, die de lokale wegenwacht zoveel werk bezorgen.
Meestal gaat het om wat knullig in elkaar geflanste bommetjes, maar die Iraakse boefjes hebben ook de beschikking over zogenaamde kaasdozen, uitgevonden in de DDR zaliger. Die dingen kunnen langs electronische weg vaststellen of er een ezel, een kameel, Henk Kamp, een paard, een processie aankomt of een militair vehikel. In het laatste geval maakt dat vehikel een verrassingsvlucht.
En weten jullie nou hoe die dozen bij die Iraakse boefjes terecht zijn gekomen? Langs dezelfde smokkelroute die Israëlische, Turkse en Pakistaanse onverlaten en Henk Slebos gebruikten om de vader van de Islamitische atoombom en zijn Iraanse, Lybische en Noordkoreaanse volgelingen aan hun spulletjes te helpen.
Is dat geen leuk verhaal in afwachting van de komst van de echte Sint? Lekker om de kachel met een kop warme chocola. Heerlijk.
1. Zie de eerste aflevering dd. 12/11/2005 in deze rubriek.
