Here we go again (005)
maandag 9 mei-2005
Ja, zo wordt het natuurlijk een rotzootje. Op 4 mei meldt Associated Press dat de twee Amerikaanse militairen die in het toeristische Carmen de Apicala bezig waren een Colombiaans doodseskader van een lekkere voorraad ammunitie te voorzien Allam Tanquary en Jesus Hernandez heetten. Ze hadden bij AP nog wel wat twijfels over de voornaam Allam. Maar hé, what the fuck. Daarnaast ging het volgens het gerespecteerde persbureau om gewoon militair voetvolk. Niks om je druk over te maken.
Maar wat schrijft het bij dit soort zaken pijnlijk precieze Narco News op 6 mei? Dat die twee schooiers Alan Norman en José Hernandez heetten. En dat Alan net als indertijd Oliver North een luitenant-kolonel was en José een sergeant. Luitjes dus met leidinggevende posities in een van de grootste Amerikaanse legerbases in Colombia bij Melgar, Tolima.
Uiteraard is het al lang bekend dat het Colombiaanse leger en zijn Amerikaanse adviseurs stiekempjes samenwerken met de rechtse militia in hun uitzichtloze strijd tegen de marxistische en de coke-markt verpestende FARC. Ergens moeten de lokale bromsnorren die het Amerikaanse duo achter het gaas mieterden in hun ijver dus een foutje hebben gemaakt. Maar wat weet een lama van moederdag?
Die snorren hadden een man aangehouden die er verdacht uitzag. Een soort Swiebertje zullen we maar zeggen. Swiep word zenuwachtig en biedt een deal aan voor hem wat gevraagd is en leidt de snorren naar een pand waar die munitie ligt. Nou kan je denken: tsjiiii wat een leuk puntzakje munitie en het duffig meenemen of je bent net wakker en je denkt laten we eens kijken wie erop afkomt. Ze kiezen voor het laatste, want dat zakje kon wel bestemd zijn voor die gore marxisten. Maar wie arriveren er voor de deur? Surprise! Luitenant kolonel Norman en sergeant Hernandez. Gevolgd door de kopers, onder wie de oud-politieman Will Gabriel Aguilar. Een bekende intermediair tussen het leger en de rechtse rakkers in het oerwoud. Wat moet je dan als snor? Je gooit ze achter slot en grendel en meldt je bij señor de burgemeester die net aan de koffie zit bij señorita Saartje. En dan is Carmen de Apicala in last.
Vraag blijft voorlopig of de beide Amerikanen zon geintje voor het eerst aan de hand hadden of dat het deel uitmaakte van een al lang onderweg zijnde operatie. En wat ze met de poen wilden doen die het puntzakje moest opleveren. Of kregen ze er coke voor terug? Die dan bijvoorbeeld via Aruba of El Salvador door de erven Barry Seal naar Mena of Los Angeles moesten worden vervoerd voor de losse verkoop? Zullen we voorlopig niet achterkomen. En misschien wel nooit. Maar toch, stay tuned.
