Op safari (007)

Door Jan Portein.

Beschaafd berichtje uit de Britse kwaliteitskrant de Times: “Ze gingen tussen 6 en 7 uur 'savonds naar de bar en bleven daar tot 5 uur 'sochtends, zingend en lachend”. Aan het woord is Aleksandar Licanin, indertijd vrijwilliger bij een Bosnisch-Servische pantsereenheid. En met “ze” bedoelde hij een stel rijke etterbakken die vanaf de Joodse begraafplaats buiten Serajevo voor veel geld sluipschuttertje speelden en er niet voor terugdeinsden om tegen een extra bonus ook kinderen en al dan niet zwangere vrouwen neer te knallen als die toevallig in het vizier kwamen.
Aleksandar: “Onder die scherpschutters bevonden zich goed geklede buitenlanders. Ze droegen dure leren jassen en mij werd verteld dat het Italianen, Duitsers en Britten waren”. Deze vrolijke schutterij bestond naar het zich laat aanzien voornamelijk uit zakenlieden, notarissen, rechters, advocaten, artsen en meer vertegenwoordigers van beroepsgroepen die niet op een eurootje hoefden te kijken. Zoals verwacht verloopt het Italiaanse onderzoek naar de affaire traag en in een richting die herinneringen oproept aan de Bende van Nijvel. Maar hoop doet leven. Al is het voor de slachtoffers van deze gruwelijke safari's wel te laat. Stay tuned.