een andere wereld

donderdag 25 mei-2006
Dit weekend vond in Nijmegen het Nederlands Sociaal Forum 2006 plaats. Volgens de programmakrant een ‘festival van ideeën’ met workshops, seminars, films, debatten enzovoorts. Met de zegen van Novib, Kerk en Vrede, Roze Links, Milieudefensie enzovoorts. Het motto: ‘Een andere wereld is mogelijk’. Ik ben thuisgebleven.

Het zit allemaal in dat ene woordje. Mogelijk. Mogelijk is veel. Balkenende bekent in het achtuurjournaal dat hij graag crack rookt met de onderbroek van een minnares op zijn hoofd: het is mogelijk. Karin Bloemen laat volgend jaar alle Kenianen haar hielen zien tijdens de marathon van New York: het is mogelijk. Maar het gebeurt niet.
Op pagina 13 in de programmakrant nog zo’n kwestie. De kop: ‘In 2015 mogen er in ons land geen kinderen meer in armoede leven’. Het klinkt een beetje alsof het nu wel mag, maar in 2015 moet het dus echt uit zijn met de pret. Het is mogelijk. Maar het gebeurt niet.

Er was een tijd dat ik erheen ging, naar dat soort bijeenkomsten. Marathons. Uitputtingsslagen. Na afloop altijd zin in bier, hamburgers, hard autorijden, verre vliegreizen en concerten van Slayer. We deden zo ons best en hadden zoveel plannen, maar de wereld werd niet beter. Soort van een patiënt die het gewoon verdomt om een beetje mee te werken. Na een tijdje geeft de dokter het dan op.

Op een dag ergens in de vorige eeuw hield ik het voor gezien. Ik geloofde er niet meer in, in die andere wereld. Ik dacht: ze zoekt het verdomme voortaan zelf maar uit, die kutwereld!
Aanrader. Alles gaat erop vooruit en je wordt er ook nog eens een stuk vriendelijker van. Wanneer iedereen dat doet, wordt de wereld uiteindelijk misschien echt anders. Beter.

Het is mogelijk.

(www.markverver.nl)