Ook gij Wouter? (004)

woensdag 11 februari-2009
Effe terug naar die meneer Antonio Maria Costa, de anti-boefjestsaar van de Verenigde Naties. Hij wilde niet zeggen waar exact in de wereld liquide middelen uit de avontuurlijke wereld ervoor hebben gezorgd dat de banken overeind bleven. Maar wel ongeveer: In de financiele centra van Europa en de Verenigde Staten. En als er een is die het kan weten is het Antonio Maria. Dus laten we eens een paar dwarsstraten opnoemen: New York, Londen, Parijs, Frankfurt en Milaan. Daar gebeurde en gebeurt het.
Om eens duidelijk te maken waar we over lullen: alleen al de jaarinkomsten van de Italiaanse mafia stegen in 2007 volgens officiele gegevens naar 204 miljard dollar. En werd daarmee de grootste verdiener binnen de zo ethisch ingestelde Berlusconi-economie. Probleempje: waar laat je al die poen zonder dat Pietro Fiscussiato er met zijn tengels aankomt? Of erger. Tot voor kort was dat geen appeltje eitje, maar dankzij het in mekaar pletteren van allerlei kunstmatige bellen ineens wel. Maar zal je zelf bankdirecteur zijn of commissaris en je ziet je inkomen ineens naar de kloten gaan, dan wil je wel eens wat sneller een oogje dichtknijpen. Misschien zelfs twee oogjes.
Nou zou je zeggen, dat het bij ons anders is. Komt misschien door het beeld dat is ontstaan door al dat gebiebob. Een bunder coffeeshops dicht, neuken buiten de deur beperkt, jongens van de vlakte kaler geplukt. Goh, wat zijn we lekker bezig. Maar of dat invloed heeft gehad op de inkomsten van de echte grote jongens wagen we te betwijfelen. Dus blijft het voor ons een vraag of deze jongens ook gebruik hebben gemaakt van de ziek-zwak-en-misselijk status van onze banken om er tijdelijk wasserettes van te maken. En voor Wouter een weet. Volgende maand komen een hele zooi ministers van financien bij mekaar om deze prangende problematiek te bespreken. Wij houden de vingers aan de koortsige bloedbaan. Mochten we een vuiltje opvissen hoort u het meteen. Stay tuned.