Holland in den vreemde

maandag 8 januari-2007
Je maintiendrai, je maintiendrai, Holland spreekt een woordje mee! Yellden ze bij zwemwedstrijden in de periode waarin La Terpstra nog niet met een bommetje van start ging. Nu niet meer, want zelfs onder de afgestudeerde PABO-monde weet niemand nomdedieu wat “je maintiendrai” betekent. Maar dat Holland wel degelijk een woordje meespreekt bij het schandschaven in de wereld staat vast. Als je tenminste de internationale pers mag geloven. Die prijst de Dutch treat in Afghanistan regelrecht de voor muslims gereserveerde ruimte met 72 maagden in. De andere lidstaten van Jaap de Hoep Skeffer’s maaiploeg in het land van de baarden hebben al tientallen werknemers verloren bij gevechtshandelingen. WIJ niet één. Maar ja, die anderen beschikken dan ook niet over psychische strijdmiddelen als Bennie Jolink of Sinterklaas. Heel Hoeroezgan is in therapie. Omdat ledigheid ook daar des duivels oor kussen is wordt in de ijlings opgetrokken buurthuizen aka Kruispunten aan de dames les gegeven in punnikken, terwijl in speciaal aangelegde zandbakjes buiten de heren der Afghaanse schepping zich voorbereiden op de ophanden zijnde open kampioenschappen jeu de boules. Bij de Nederlandse man- en vrouwschappen is tot nu toe dan ook geen enkel symptoom van het gevreesde Kampsyndroom waargenomen.
Buiten Hoeroezgan is het een zootje. In Helmand is bijvoorbeeld na een zwierig één-tweetje tussen president Karzaizaizai (vgl. Ben Cramer) en de CIA een cleane gouverneur vervangen door een minder cleane met gezonde drugscontacten. Want al die militaire hulp kost een kluit afghani’s en Afghanistan heeft nou eenmaal geen olie. Dus moeten er poppies worden verbouwd. Maar wel een beetje gedoseerd natuurlijk, anders wordt de hero straks nog doorgedraaid. Vandaar de Amerikaanse plannen om net als in Colombia toch over te gaan tot het losjes strooien van wat landbouwgif. Dat je daarmee ook wat graanveldjes van die 2½ miljoen boertjes naar de kloten helpt is jammer maar helaas. Trouwens die boertjes zijn heel vindingrijk als het om overleven gaat. In de laatste drie jaar zijn twee graanoogsten verloren gegaan. Maar denk je dat ze bij de vodden neer gaan zitten? Echt niet. Ze gooien gewoon en masse hun ondermaatse dochters op de huwelijksmarkt. Vooral meisjes van onder de tien zijn zeer gewild. Daar willen heel wat twintigers van manlijke kunne nog wel een aanbetaling voor doen en vervolgens naar Pakistan of Iran afreizen om het resterende bedrag bij elkaar te scharrelen. Toestanden, meneer. En daarom zijn die andere houwdegens van ome Jaap zo jaloers op onze jongens en meisjes in Hoeroezgan. Nou, zullen we dan nog maar eens een keer? Vort met de geit: Je maintiendrai, je maintiendrai, Holland spreekt een woordje mee. Laten we blij zijn.