Terug

dinsdag 11 mei-2004
Het kon niet uitblijven. Er is nu ook een Nederlands slachtoffer gevallen in Irak. En hoe langer onze troepen daar blijven, hoe meer er zullen volgen. Op een missie die door leugens wordt gedekt. Leugens die niet alleen door de neoconservatieven in de Kamer met graagte werden geslikt maar ook door de Partij van de Arbeid. Misschien met wat minder graagte, maar toch. Wij zien die Bert Koenders (bekwààààm, zeer bekwààààm) nog bij NOVA zo geheimzinnig zeggen dat de WMD’s van die snor niet de enige redenen vormden voor de aanwezigheid van onze jongens en meisjes in de zandbak. Oh,wat dan nog meer? Mensenrechten? Nou, daar hoef je niet zo geheimzinning over te doen. Bovendien, wat er ten tijde van het Saddam-regime gebeurde, gebeurt nu ook onder Angelsaksische supervisie. Er wordt systematisch gemarteld en zelfs gedood. En niet alleen door reguliere soldaten, maar ook door luitjes van uitzendburo’s als CACI en Titan. Specialisten in verhoortechnieken. Compleet met electrische schokjes, zakken met stront en pis over je kop, keiharde muziek in je oren, vrolijk blaffende en bijtende Duitse herders, sexuele exhibities etcetera etcetera. Nog een beetje oefenen en we zijn op het niveau van de Operation Phoenix, waarbij onder regie van de Amerikaanse geheimediensten duizenden onschuldige Vietnamezen werden gemarteld en op vreselijke wijze werden gekeeld. In Irak zouden volgens Amerikaanse bronnen ook Israëlische experts aan het werk zijn in de gevangenissen en zelf hebben we al eens gemeld dat een flinke pluk Zuidafrikaanse en Chileense heren zich daar eveneens uitleven. Het Internationale Hof in Den Haag? Hahahahahahahahahahaha. En Boris ineens zeggen dat ie niet bij dat zootje gajes wil horen. Lief hè, van die combinatie met stropdas? Verder keren onze Nix-factor en onze minister van Oorlog met spoed naar Nederland terug. Balk, bij wie Berlusconi onlangs vaststelde dat hij linksdragend was, heeft inmiddels naar aanleiding van de dood van de Nederlandse soldaat laten weten dat de gedachten en het medeleven uitgaan naar de nabestaanden. Koop er een brood voor. In de Kamer zal wel weer een spoeddebat volgen. Over de vraag of we het Spaanse voorbeeld moeten volgen. Of we dan niet onze coalitiegenoten in de kou laten staan. Of we bij lieden willen horen die niet eens weten waar Genève ligt, laat staan wat daar ooit is afgesproken. Of we bij oorlogsmisdadigers willen horen, die nooit bestraft zullen worden voor hun wandaden. Het antwoord is eenvoudig: terug met die hap.