Het intern kolonialisme van Brussel

Vroeger heetten ze minachtend 'de knoflooklanden', waar het permanent een financiële puinhoop was, maar die vlieger gaat niet langer op. Niet omdat de noordelijke, "gezonde" landen inmiddels ook massaal aan de knoflook zijn, maar omdat het in die 'financieel stabiele' landen net zo'n puinzooi blijkt te zijn als daar.
Met name de Europese zwaargewichten Engeland, Frankrijk en Duitsland zijn economisch in zwaar weer beland.
Het kan verkeren in de wereld: Ierland, eeuwenlang het armste land van West-Europa, waarvan de door de Engelsen uitgehongerde bevolking tot emigratie werd gedwongen, is nu een 'Wirtschaftswunder'! Dankzij de Amerikaanse techbedrijven die er zijn neergestreken. 
Een andere ontwikkeling vindt plaats in Portugal, ook eeuwenlang een feodale, autocratische maatschappij met een verarmde bevolking die in het buitenland werk zocht om te ontsnappen uit de armoede. In Portugal hebben de rechtse regeringen gekozen voor een model waarbij in ruil voor investeringen belastingvrijstelling voor jaren kon worden verworven, alsmede de regel dat voor een investering van 250.000 euro de Portugese ingezetenschap (en dus toegang tot de EU) met zicht op paspoort kan worden verkregen. Dit heeft geleid tot een toestroom van vermogende expats uit de hele wereld naar het arme land. En een sterke stijging van de huizenprijzen, huren, voedsel, eigenlijk van alles.
Het massatoerisme, waartegen van Venetië tot Barcelona wordt geprotesteerd, heeft in Portugal tot een ware kaalslag geleid; de bosbranden (erfenis van het fascistische regime vóór 1974 dat meer landbouwgrond wilde) doen de rest. Arme Portugezen kunnen niet anders dan hun heil elders zoeken en dat doen ze dan ook massaal. 'Fijn dat zoiets zo makkelijk kan tegenwoordig in Europa'.
Uiteraard worden deze strategieën gemonitord en ontwikkeld in Brussel. Het niet-gekozen monster van de EU, dat, zo is de bedoeling, langzamerhand, zonder dat wij er erg in hebben, de naties overneemt en de cultuur vernietigd. 
Voor ons land is natuurlijk een ander pad gekozen.
Voordeel is dat van eigen cultuur (denk aan voedsel, kledij, muziek etc.) hier natuurlijk weinig sprake meer is. 
Het voor Nederland gekozen scenario is het land te ontdoen van zijn taal en die te vervangen door 'steenkolenengels'. Luister daarvoor maar eens naar een betoog van onze 'nationale trots', Navo-chef Mark Rutte. Ik kan het niet meer aanhoren en ik hoop dat hij op u hetzelfde effect heeft.
Als de taal verdwenen is (het gaat snel, kijk om u heen) is Nederland verdwenen. 
Zou dat een goed bericht kunnen zijn voor de regionale taal (Fries) & dialecten?
Zouden die dan opleven en aldus gered kunnen worden?
Zou het Amsterdams terug kunnen komen? Het Stadsfries of het Stellingwerfs?
Dacht u?

Willy Klinkenberg