De prins en de Correggio (007)

woensdag 4 februari-2004
Zo vader zo zoon. Dankzij de noeste arbeid van journalist Ton Biesemaat die zijn weerslag vond in De Groene Amsterdammer weten we inmiddels dat Prins Alfred zur Lippe - Weissenfeld begin 1947 ervoor zorgde dat een aan Correggio toegeschreven schilderij op irreguliere wijze werd overgeheveld naar zijn familielid op Soestdijk. Verder mogen we met enige zekerheid veronderstellen dat onze ouwe Alfred eveneens aan de wieg heeft gestaan van de schilderijenverzameling van Hans Heinrich Thyssen Bornemisza met wie zijn dochter in augustus 1946 in het huwelijk was getreden. Maar prins Alfred had ook een zoon: de in 1922 in Wenengeboren Alfred Karl Friedrich Georg Franz. En die had een aardje naar zijn vaartje. Ook deze Alfred nam het namelijk niet zo nauw met de regels en raakte in 1979 verstrikt in een formidabel kunstschandaal op Cyprus. Zur Lippe junior vertoefde daar namens de Verenigde Naties als coördinator van de hulpverlening aan het eiland. Op 14 september van dat jaar werd hij aangehouden met een los bosje Cypriotische kunstwerken en iconen, waarvan sommige exemplaren zelfs tot twee keer aan toe waren gestolen op het Turkse deel van het eiland. Zijn vriend, de toenmalige secretaris-generaal van de VN Kurt Waldheim, trad voor hem in het krijt en zegde een intern onderzoek toe. Mocht Alfred schuldig worden bevonden dan hing hem een zware straf boven het hoofd. De Grieks-Cypriotische autoriteiten gingen daarmee accoord en lieten de adellijke laaienlichter vertrekken. Prins Alfred werd wel schuldig bevonden, maar straf bleef haast vanzelfsprekend uit. Nou ja, hij werd ontslagen en moest 3000 dollar per jaar inleveren van zijn luxueuze pensioen. Peanuts dus. Opnieuw lieten de Grieks-Cyprioten over zich heen walsen. Ook al omdat twee telgen van hoogwaardigheidsbekleders aan de Griekse kant van het eiland bij Alfred’s smokkelring betrokken bleken te zijn. En dan ben je als regering al gauw geneigd de zaak maar op zijn beloop te laten. Ook al omdat je Waldheim niet voor zijn schenen wil schoppen. Vraag blijft of het kind van zijn vader gepakt werd bij zijn eerste poging om een lading unieke kunstvoorwerpen het land uit te smokkelen of dat hij daarvóór wel succesvol was geweest. En of hij dezelfde smokkellijnen gebruikte als zijn in 1970 overleden Alfred senior. Als dat laatste zo is, kunnen we misschien op dit terrein nog meer causes célèbres verwachten uit Soestdijk. Stay tuned.