Skip to main content

In banks we trust (005)

26 maart 2017

woensdag 12 mei-2010
Weer een hoop gemuizel in de States. Over Mario Ernest Villanueva Madrid. Geen ijsventer, geen foeballer, maar de voormalige gouverneur van de Mexicaanse provincie Quintana Roo, met als hoofdstad het weelderige vakantieoord Cancun. Vriend Mario werd ten tijde van zijn gouverneurschap in de jaren negentig al beschuldigd stekertjes aan te nemen van het Juarez kartel. Een avontuurlijke onderneming met een vette invloed binnen de Mexicaanse economie dankzij de bloeiende handel in verwarrende middelen. Per mega-lading die dankzij de invloed van Mario bij de Amerikaanse grens werd doorgelaten ving hij 500.000 dollar. Kan je misschien nog denken, nou ja een zakcentje, moet kunnen. Maar Mario sopte voor het betrokken kartel ook nog de nodige meloenen wit in was- en strijkinrichtingen op de Bahama's en in Zwitserland, Panama en de VS. En dat deed ie niet voor de kat zijn kut. Nou het leuke. Dat financiƫle netwerkje had hij ingericht met assistentie van Lehman Brothers en ook die brothers deden dat niet voor eerder genoemde genotsingang.
Toen een einde kwam aan Mario's gouverneurschap en hij eindelijk officieel kon worden aangeklaagd nam hij schielijk de poten. Pas twee jaar later werd hij weer opgedolven en na een spectaculair proces werd ie voor zes jaar een Mexicaanse kruipruimte ingemieterd. En de Lehman Brothers? Daar gebeurde niks mee. Dat waren bankiers. Tot ze - surpriiiiise - door de hypotheekcrisis op hun bek gingen in 2008.
Einde verhaal zou je denken. Maar door het gevalletje Mario zijn ze simsalabim weer hot news aan de overkant van de plas. Want in de VS hebben ze nu eenmaal schijt aan alles, dus ook aan "ne bis in idem". En ook al heeft de ex-gouverneur zijn straf al uitgezeten, de gringo's willen hem voor hetzelfde vergrijp nog eens achter het gaas sleutelen. Gaat de gemiddelde Amerikaan tegenswoordig niet meer voor uit zijn golfplaten dak. Maar ooooooh Lehman Brothers heeft meloenen witgewassen van een Mexicaans drugskartel. Kijk, dat vinden ze pas nieuws. Naief? Jaha. Want we hebben er al eerder op gewezen dat volgens gerenommeerde insiders bij hoge financiƫle nood de liquiditeit van banken helemaal afhankelijk is van pikzwarte poen. Bijeengebracht door ... drugskartels en andere avontuurlijke ondernemingen. En dan hebben we het niet over lullige bankjes uit de DSB-categorie, maar over de zogenaamd keurige banken. De Grossbanken. Dezelfde banken die onze met bloed, zweet en tranen opgebouwde samenleving naar de gallemiezen helpen. Door ons twee keer te laten betalen voor hetzelfde niks. Snappen we dat? Zijn we goochemer dan de gemiddelde Amerikaan? Nee. Rutte wordt premier. Stay tuned.

26 maart 2017
In banks we trust