Een beter milieu begint niet bij jezelf

In NRC van afgelopen weekend: "In 2000 huurde BP (British Petroleum) het public-relation-bureau Ogilvy & Mather in om een campagne te lanceren waarin de verantwoordelijkheid voor CO2-uitstoot bij het individu werd gelegd, in plaats van bij de oliebedrijven. Hier werd de term 'carbon footprint' (CO2-voetafdruk) gemunt, inmiddels een wijdverbreid begrip waarmee de belasting op het klimaat van een individu wordt gekwantificeerd. Ook hier gold: zadel individuele mensen op met de verantwoordelijkheid voor vervuiling en voorkom dat de aandacht naar de industrie gaat. (...) De misleiding van de carbon footprint geeft ons het gevoel dat we iets kunnen doen, terwijl de realiteit is dat een individu in een wereld die voornamelijk draait op fossiele brandstoffen relatief weinig kan bijdragen aan het substantieel verminderen van CO2-uitstoot. Ter illustratie: onderzoekers van het Massachusetts Institute of Technology berekenden dat zelfs een Amerikaanse dakloze nog 8,5 ton CO2 per jaar uitstoot. (...) We moeten onze pogingen om bij te dragen aan de nodige veranderingen zeker niet staken. Het is zinvol wanneer individuen hun gedrag aanpassen om het klimaat minder te belasten, mits het gebeurt in een context waarin het perspectief helder is en het zwaartepunt komt te liggen bij de politiek en de grote bedrijven, kan echte verandering plaatsvinden. Pas dan krijgen individuele bijdragen ook zin."