Een briefje uit New York

vrijdag 24 november-2006
Als het goed is hebben Job, Deet, Stelt en nog een stoet collega’s van andere grote steden in Europa deze week een brieffie uit New York gekregen. Van het hoofd van de VN-drugsbestrijding. Het ziet er namelijk naar uit dat in de zeer nabije toekomst het aanbod van hero uit Afghanistan aanzienlijk gaat groeien in onze sloppen en stegen. Volgens de regels van Zalm’s vrije marktwerking zal het verbruik dus toenemen. Da’s misschien nog niet zo erg, ware het niet dat ook de kwaliteit van het gebodene is gestegen. Dus als de burgemeesters er als de sodemieterij geen scheppie bovenop gooien, kunnen we straks een zootje extra heroïnedooien wegbrengen. En da’s alleen maar interessant voor de ondernemers in de ruimbranche.
Over gotspe gesproken. Staat de elite van de leeuw van Zutphen al eeuwen schouder aan schouder met de andere houwdegens van de NAVO om Kabul en omstreken een opknapbeurt te geven en wat gebeurt er? Er komt bij ons elk jaar niet steeds minder maar steeds méér geestverwarrende rotzooi naar binnen rollen. Eigenlijk logisch, want wij kunnen wel tegen die Afghaanse boertjes zeggen dat ze beter peentjes of bieten kunnen telen, maar dat levert geen reet op en die mensen willen toch ook graag het volgende suikerfeest halen. Zou je het zelf wezen. Daarnaast zitten ze tot hun kruin in de schulden bij hun feodale landheren en Maxima is nog niet langs geweest om met hun het geheim van het mikrokrediet te delen. Tel uit je winst. Een ander en misschien veel groter probleem is dat de elite van de financiële wereld flink meevreet van de waanzinnige winsten die met de drugshandel worden binnengehaald.
En zo lang dat het geval is zal er in Afghanistan geen flikker veranderen. Onze meisjes en jongens Kamperen daar op onze kosten dus geheel voor Jan Lul en lopen bovendien nog een goeie kans later door het leven te moeten met een Kampsyndroom en/of een Jolink-allergie.
Maar je zal burgemeester wezen en een brieffie uit New York krijgen. Dat is effe lekker.