Tapes, fotos en films (002)

dinsdag 23 maart-2004
Op 17 augustus 2003 om half een ‘snachts verhuisde de Amsterdamse ondernemer Bertus Lüske onverwachts naar een plek zonder vastgoed en problemen. Zijn ruw verscheiden werd in de landelijke pers gekoppeld aan een zakelijk geschil tussen de soms door roeien en ruiten gaande Bertus en ene Rob “Sigaar”. Een meneer uit het avontuurlijke wereldje. Buiten beschouwing bleef een zakelijk conflict dat tussen een paar Joego’s en Lüske zou zijn ontstaan naar aanleiding van een boekhoudkundig verschil van mening over een slordige zes miljoen. Maar dit terzijde. Ten tijde van de schietpartij die aan Bertus vertrek voorafging voor de deur vanzijn horecaonderneming Frankendael aan de Amsterdamse Middenweg zou aan de overkant een feestje onderweg zijn geweest. Ten huize van de schoonouders van een van Sigaar’s paladijnen. Dankzij de zegeningen van de moderne samenleving kon dat feest voor de eeuwigheid worden vastgelegd. Die eeuwigheid zou echter in dit geval niet lang duren. Genoemde paladijn werd namelijk vriendelijk verzocht om even langs te komen bij het Amsterdamse filiaal van de CIE. Om te praten over de controverse tussen zijn werkgever en Bertus Lüske. Ten tijde van dat gezellige onderhoud zou de paladijn naar het feestje hebben verwezen en hebben onthuld dat op de videobeelden die daarvan gemaakt waren ook impressies stonden van de scene of the crime kort nadat de fatale schoten waren gevallen. Over tegenwoordigheid van geest gesproken. Je zou zeggen dat ze bij de CIE het kwijl in de bek kregen, maar volgens onze goed geïnformeerde bron zouden de heren geen specifieke belangstelling aan de dag hebben gelegd voor dit buitenkansje. Pas geruime tijd later besefte men dat er misschien toch wel interessante dingen op konden staan. De schoonouders kregen bezoek. Videotape? Hè, verdorie, net gewist. Pech onderweg. De daders van de aanslag zijn nooit gevonden. Maar je kan niet alles hebben.